สัมภาษณ์ I-phan เจ้าของตัวการ์ตูนตัวดำที่มีเอกลักษณ์

สวัสดีค่ะ วันนี้เรามาสัมภาษณ์คุณแป้น หรือ I-phan นะคะ
ซึ่งผลงานของเธอนั้น
ได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์จ้ำอ้าวถึง 2 เล่มแล้วด้วยกันค่ะ
หลายๆคนอาจจะรู้จักเธอดี จาก webcomic ที่โด่งดังทางอินเตอร์เน็ท
ได้รับส่งเป็น forward mail มีผู้อ่านคาดว่าเป็นแสนคน

ผลงานของคุณแป้นเล่ม 1


ผลงานของคุณแป้นเล่ม 2

อย่าลืมไปอุดหนุนผลงานคุณแป้นได้ตามแผงหนังสือทั่วประเทศวันนี้ค่ะ 🙂

สิ่งที่ทำให้คุณแป้นประสบความสำเร็จในการวาดการ์ตูนมีผู้ติดตามเป็นจำนวนมากนั้น
น่าจะมาจากการที่ คุณแป้นค้นพบสไตล์ของตัวเอง ซึ่งการวาดคอมิคนั้น
สิ่งที่สำคัญอาจจะมาจากเนื้อเรื่องด้วย ซึ่งแนวเนื้อเรื่องของคุณแป้นนั้นปกติจะเป็นเรื่องชีวิตทั่วๆไปซึ่งเอามาตีความในมุมมองที่ดูแล้วสบายๆ เช่นเรื่องความรัก อย่างเรื่อง ไม่มีเขา เราก็อยู่ได้ เป็นเรื่องที่ชอบมากเลยค่ะ
ภาพที่เป็นเอกลักษณ์ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผลงานคุณแป้นติดตา
เรามาดูความคิดของคุณแป้นกันดีกว่าค่ะ

1.คุณแป้นค้นหาสไตล์ของตัวเองได้ยังไงคะ?
– จริง ๆ ไม่รู้หรอกค่ะ ว่ามันจะกลายเป็นสไตล์ของตัวเอง
ตอนนั้นคิดแค่ว่าวาดอะไรก็ได้ ที่พอวาดได้ ชอบสีอะไรก็ใส่ไป
พยายามเลี่ยงไม่ให้เหมือนของคนอื่นที่เค้าเคยวาดมาแล้ว
หลังจากนั้นก็วาดตัวนั้นมาเรื่อย ๆ ตั้งชื่อให้ ใส่เรื่องราว
พอมีคนเห็นบ่อย ๆ เค้าจะเริ่มจำรายละเอียด
การ์ตูนชื่ออะไร เรื่องเกี่ยวกับอะไร
สุดท้ายก็อยากรู้ว่าใครวาด…
มันเลยกลายเป็นสไตล์การวาดโดยปริยาย
ตอนนี้ก็ยังงง ๆ อ้าวเป็นสไตล์เราไปแล้วเหรอ ^^


2.คุณแป้นทำงานวาดเป็นงานหลักหรือเปล่าคะ และปกติแบ่งเวลาในการทำงานยังไง?
– งานหลักจริง ๆ คือทำแฮนด์เมดค่ะ
แต่ช่วงหลังมีกลุ่มแม่บ้านเข้ามาช่วยเลยมีเวลาวาดการ์ตูน
จะไม่ชอบแบ่งเวลาในแต่ละวันแบบรายชั่วโมง
เพราะไม่เคยทำได้สักครั้ง แถมตัวเองจะเครียด
อีกอย่างตารางชีวิตก็ไม่แน่นอน กิิินข้าวไม่เป็นเวลา
นอนไม่เป็นเวลา เป็นคนทำอะไรเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ได้ไม่นานด้วยค่ะ
ต้องเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นบ้าง เดี๋ยวดูหนัง
เดี๋ยวอ่านหนังสือ เดี๋ยวดูทีวี บางทีทำงานนิดนึงก็ไปนอน
ถ้ามีงานวาดหรืองานแฮนด์เมดที่ต้องทำ
จะกำหนดแบบ 2 – 3 วัน หรือ 1 อาทิตย์แล้วแต่งาน
จะทำเวลาไหนก็ได้ หาเวลาทำเอาเอง
แต่..วันที่กำหนดส่ง ต้องส่งให้ทัน
( บางงานก็ทำเอาวันสุดท้ายค่ะ ไอเดียมาตอนไฟลนก้น -..-‘ )


3.งานของคุณแป้นได้แรงบันดาลใจมาจากอะไรบ้างคะ?
– แรงบันดาลใจมาจากเรื่องใกล้ตัว ของตัวเอง คนรอบข้าง
จากหนังสือบ้าง ดูทีวีบ้าง ได้คุยกับคนอื่นบ้างค่ะ


4.คุณแป้นคิดว่าอะไรที่สำคัญที่สุดในการเป็นนักวาดหรือนักเขียนการ์ตูน?
– รักในการวาดก่อน,มั่นใจในงานตัวเอง แม้คนอื่นจะบอกว่างานเราไม่สวย,เป็นตัวของตัวเอง เสนอมุมที่เราอยากให้คนอื่นเห็น
ไม่ใช่คนอื่นอยากเห็นหรืออยากให้เป็น,ฝึกวาดบ่อย ๆ ,หาความรู้เพิ่มเติม น่าจะประมาณนี้ค่ะ


5.เห็นคุณแป้นทำผลงานออกมาเป็นเล่มแล้ว คุณแป้นมีอะไรอยากจะแนะนำน้องๆที่อยากมีผลงานรวมเล่มของตัวเองบ้าง
– ตอนนี้สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ยอมรับงานทางอินเตอร์เน็ตมากขึ้น
ใครมีผลงานลองเอางานมาโพสลงเน็ตให้คนอื่นได้ดูบ้างก็ดีค่ะ
ความคิดเห็นของคนอื่นจะช่วยให้เรานำมาปรับแก้ในงานครั้งต่อไป
บ่อยครั้งจะมีคนถามว่า..มีนักวาดคนไหนน่าสนใจบ้าง?
จะใช้วิธีส่งลิงก์บล็อกหรือเว็บไซด์ให้เค้าเข้าไปดูงานก่อน
พอได้เห็นผลงาน ทักษะการเขียน วิธีทำงาน
จะช่วยตัดสินใจเบื้องต้นในการติดต่อให้มารับงานค่ะ
ยุค นี้อินเตอร์เน็ตเป็นโอกาสที่ดีและเปิดกว้างมาก
ไม่เฉพาะงานหนังสืออย่างเดียว
คนที่มีประสบการณ์หลายคนก็ยินดีแนะนำ เทคนิค ฮาวทูต่าง ๆ
ที่เหลืออยู่ที่ความขยันของเจ้าของผลงานแล้วล่ะค่ะ
อยากทำงานนี้มากน้อยแค่ไหน
อย่างเว็บรวมนักวาด thaillustrator.com
แป้นก็รวมผลงานเพื่อนที่เห็นทางอินเตอร์เน็ตทั้งนั้นเลย

และเราคิดว่า หลายๆคนจะมีปัญหาในการทำงานให้เสร็จเป็นเล่ม
คุณแป้นมีวิธีการทำงานยังไงคะ?

– โชคดีที่หนังสือแป้นเป็นการรวมงานที่เคยวาดลงบล็อกแล้วเอามารวมเล่ม พอได้โจทย์ว่าจะได้ทำเป็นหนังสือก็เลือกตอนที่คิดว่าดีที่สุดมาลงค่ะ
แต่ตอนเลือกก็คิดถึง..
คนที่ไม่ค่อยเข้าเน็ตหรือไม่รู้จักไอ้แป้นมาก่อนด้วยว่าเค้าจะเข้าใจไหม
และมีปรับแก้ข้อความหรือเพิ่มช่องให้พอดีกับหน้ากระดาษนิดหน่อย
แล้วเอามาเรียงว่าเรื่องไหนก่อนหลัง
ออก แบบปก เขียนหน้าอื่น ๆ เลยไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ค่ะ
แต่ก็มีบ้าง..เรื่องเก็บไฟล์ไม่ดีหาไม่เจอ
ต้องมานั่งวาดตอนเดิมใหม่ ทำให้เสียเวลา
* คนที่ทำงานวาดกับคอมบ่อย ๆ
ควรหมั่นเก็บต้นฉบับใส่แผ่นซีดีบ้างก็ดีค่ะ
ถ้าจะให้แนะนำ…คงจะบอกว่าทำงานของเราไปเรื่อย ๆ บ่อย ๆ สะสมไว้
พอเวลาใช้งานหรือมีโอกาสได้ทำเป็นหนังสือ
ก็สามารถหยิบเอางานนั้นมาได้เลย
ถึงตอนนั้นเราก็สามารถเลือกได้ว่า..จะเอาชิ้นไหน ไม่เอาชิ้นไหน
ดีกว่า…ไม่รู้จะวาดหรือเขียนอะไรลงหนังสือดี


6.คุณแป้นทำยังไงเวลาหมดไฟในการวาด
– ไปทำอย่างอื่นที่ไม่เกี่ยวกับการวาดค่ะ ชอบนอน กับ กินของอร่อย
พออารมณ์ดี นึกอยากวาดค่อยกลับมาวาดค่ะ

7.คุณแป้นคิดว่าข้อดีของการที่คุณแป้นไม่ได้จบวาดรูปโดยตรงคืออะไรบ้างคะ
– ไม่อิงตามทฤษฎีมากนัก
ไม่ต้องคิดถึงขนาดโทนสีต้องแบบนั้นแบบนี้ อยากใส่สีอะไรก็ใส่ไป
– เปิดใจเรียนรู้ได้ง่าย ถ้ามีคนแนะนำเทคนิคการวาด เพราะเราไม่รู้มาก่อน
– ไม่กังวลเรื่องสัดส่วน ผมจะเบี้ยวช่างมัน ขาไม่เท่ากันก็ได้ คนที่เรียนมาอาจจะคิดมากมั้งนะ
– มีกำลังใจบอกตัวเอง วาดได้แค่นี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว
– ทำให้เราอยากรู้มากขึ้น เค้าวาดกันยังไง


8.ปกติแล้วเว็บที่คุณแป้นชอบไปหาแรงบันดาลใจบ่อยๆคือเว็บไหน?
– เว็บที่เข้าบ่อย jimmyspa.com (จิมมี่เหลียว นักวาดในดวงใจ)
มีหนังสือหลายเล่ม วาดรูปสวย มีไอเดียและเรื่องราวในแต่ละรูป
งานของเค้าได้ทำเป็นสินค้า ได้ทำโฆษณา แอนิเมชั่น
ที่สำคัญเป็นงานวาดมือลงบนกระดาษ เห็นแล้วมีแรงฮึดอยากวาดตามค่ะ ^^


9.คุณแป้นชอบอะไรที่สุดในงานตัวเองและเหตุผลว่าทำไมค่ะ?
– คงเป็นความเรียบง่าย อยากวาดอะไรก็วาดไป วาดไม่ได้ก็เขียนแทน
พอไม่กดดันตัวเองว่า ต้องสวย ต้องดี ต้องเนี๊ยบ ทำให้ชอบวาดเพราะมันวาดง่ายค่ะ


10.อยากให้คุณแป้นแนะนำน้องๆที่อยากทำงานวาดหรืออยากเป็นนักเขียนการ์ตูนค่ะ

วาดยังไงให้สวย..คงบอกไม่ได้ เพราะตัวเองยังต้องฝึกวาดอีกเยอะเหมือนกัน
แต่ถ้าเป็นแนวคิด…
– คิดเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย (ทั้งเรื่องการวาดและเนื้อเรื่องนำเสนอ)
– มองให้ต่างจากที่คนอื่นเคยมอง
– สนุกที่ได้วาด วาดไปเรื่อย ๆ เมื่อเราพร้อมโอกาสจะตามมาเองค่ะ ^^

เป็นไงบ้างคะ ได้ประโยชน์กันมากเลยใช่ไหม สำหรับเรานั้นชอบไอเดียที่ว่าทำให้แตกต่างมากของคุณแป้นมากค่ะ
ถ้าใครอยากอ่านงานของคุณแป้น ไปติดตามผลงานของเธอได้ที่นี่ค่ะ
http://darkygirl.exteen.com