พี่มุ่ยครับ สวัสดีครับ คือผม พลุ นะ ครับ คนที่เคยถามพี่เรื่อง เลือกเรียน สายออกแบบ หรือ สายทูต ดี ซึ่งตอนนั้นสับสน

>จนเข้าภาวะเครียดมากครับ และต้องขอบคุณพี่เป็นอย่างมากครับที่ช่วยตอบผมตอนนั้น ซึ่งก็ช่วยให้ผมดีขึ้นมาก แต่ว่า ถามว่าหาคำตอบได้ชัดๆมั้ย ก็ไม่ครับ TT^TT ขอโทษด้วยครับ คือผมอยากทำทั้งสองอย่างอ่ะพี่ แบบรักพี่เสียดายน้อง TT คือไม่อยากใส่ฟอร์มไปทำงาน แต่ไม่อยากฟรีแลนซ์ 555555 คือมันหลายๆอย่างๆครับพี่ ลองคิดดูแล้ว มันคือใช่ทั้งคู่ ตอนนี้ ใจซ้ายนี่ ดิจิตัลอาร์ต รังสิตละครับ ใจขวา นี่ อักษรศาสตร์มาเลย เกิดสภาวะลังเลทั้งสองอย่าง TT^TT บวกกับผมจะขึ้นม.หก ผมมั่นใจว่าสอบตรง ศิลปกรรมไม่ติดแน่ๆแล้ว เลยตั้งเป้าเข้า อักษรก่อน และ คิดว่าถ้าไม่ติดทูตก็ลาออก ส่วนทางบ้านผม เค้าบอกว่า ชีวิตผม ผมมีหน้าที่คิดเอง TT เค้าปล่อยฟรีครับ อยากทำไรก็ทำ 55555 และคือผมอยากเรียนหลายอย่างมาก แต่กลัวจะกลายเป็น เป็ด TT คือสนใจหลายด้านครับ เป็นพวกชอบอันไหนจะรู้ให้สุด แต่หลักๆที่อยากเรียนจริงๆ คือสายภาษากับสายวาดครับ เลยคิดว่าจะต่อยอดสองสายนี้จริงๆ และค่อยๆหาตัวเองไปเรื่อย ผมรู้สึกว่าถ้าตัวเองรีบแล้วจะลนลาน เลยค่อยๆคิดไป

25570220-134430.jpg

-สวัสดีค่ะ พี่คิดว่ากรณีของน้องนั้น น้องมีสิ่งที่ชอบทั้งสองสาย แต่ไม่รู้ว่าจะเลือกอันไหนดีกว่ากัน ซึ่งพี่คิดว่าน้องยังไม่รู้จักคณะทางสายอาร์ทและคณะทางอักษรโดยตรง และน้องยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าจบแล้วอยากเป็นอาชีพอะไรมากกว่ากัน น้องต้องค่อยๆค้นหาและถามตัวเองว่า จบออกมาแล้วอยากเป็นอาชีพอะไรมากกว่ากันดีค่ะ ให้มองยาวๆไปจนถึง 40-50 ปีข้างหน้า น้องต้องถามตัวเองว่า สมมุติว่าถ้าน้องไม่มีปัญหาเรื่องเงิน น้องอยากเรียนคณะอะไรกันแน่

พี่ไม่อยากให้น้องมองว่า สอบติดศิลปกรรมไม่ได้แน่ๆแล้วเลยมองอักษร ลองถามตัวเองว่า ถ้าทักษะไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เราอยากเรียนคณะอะไร?ภาษากับศิลปกรรมมันค่อนข้างจะแตกต่างกันคือคนละขั้ว ใช้สมองก็คนละซีกกัน ซึ่งพี่จะบอกว่าที่พี่ทำงานเขียนได้นั้น เพราะพี่มีทักษะในการใช้สมองซีกซ้าย ในการเขียนค่ะ เพราะสมองซีกซ้ายจะควบคุมทักษะด้านภาษาและด้านการเขียน ซึ่งการที่พี่เรียนสถาปัตย์มันทำให้ฝึกฝนทักษะทั้งสองด้าน คือเขียน,พูด เนื่องจากเวลาเรียนเราต้องทำการพรีเซนต์แบบได้

สำหรับพี่ตอนเอนท์พี่ไม่คิดถึงคณะอื่นเลย สถาปัตย์อย่างเดียว ทั้งๆที่พอไปเรียนก็ชอบแต่ไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ดีพี่เลยเลือกทำงานสายวาดและเคยมีช่วงที่เสียดายไปพักนึง เช่น ถ้าเราไปทางสายที่ใกล้งาน illustration มากกว่านี้ก็คงจะดีมาก หาข้อมูลสถาบันในต่างประเทศไว้เยอะ อยากไปเรียนต่อ แต่ไปๆมาๆก็พบว่า ถ้าเราไม่ได้เลือกสถาปัตย์นั้น เราก็อาจจะไม่ได้รับโอกาสที่เราได้รับณ.ตอนนี้ และก็คงไม่ได้เป็นคนแบบนี้

เช่น การที่พี่ไปทำงานต่างประเทศได้ พี่มีเพื่อนอยู่ต่างประเทศอยู่แล้ว สามารถไปอยู่ร่วมกับเพื่อนได้ในช่วงแรกๆ และทำให้พี่ไม่ได้โดดเดี่ยวเกินไป ถ้าพี่ไม่ได้จบสถาปัตย์มาการไปอยู่ต่างประเทศ ไปทำงานจะลำบากมากเนื่องจากต้องหาข้อมูลด้วยตัวเองทั้งหมด และมันจะเป็นเรื่องยากมากที่ได้งานต่างประเทศแล้วไปทำคนเดียวโดยไม่มีเพื่อนคนไทยอยู่เลย มันคือการเอาตัวให้รอดล้วนๆ

1. การที่เราค้นพบตัวเองช้า หรือ หลังทำงานแล้ว ผิดไหมครับ?
ไม่ผิดค่ะ พี่ค้นพบว่าชอบสาย illustration เมื่อเรียนปี 3 แล้ว แล้วก็เริ่มรับงานวาดตั้งแต่ตอนนั้น ซึ่งคนเรามักจะต้องค้นหาตัวเองตลอดชีวิต บางที passion ของเรา เมื่อโตขึ้นเราอาจจะชอบในสิ่งที่ไม่เหมือนเดิม เช่น ตอนเด็กอยากเป็นนักเขียนการ์ตูน โตมาอยากเป็นสถาปนิก เป็นต้น ซึ่งเราก็ต้องถามตัวเองตลอดเวลาว่าเราได้ทำในสิ่งที่เรารักจริงๆหรือไม่ ถ้าน้องเรียนสายออกแบบโดยตรง งานน้องจะแตกต่างจากคนที่ไม่ได้เรียนค่อนข้างมาก เนื่องจากสถาบันจะหล่อหลอมน้องให้น้องมีลักษณะทั้งภายนอกและภายในให้เป็นมืออาชีพในด้านนั้นๆ ต่างจากคนที่ศึกษาด้วยตัวเองทั้งหมดค่ะ

2. การจะทำงานสายออกแบบ ไม่จำเป็นต้องจบตรงใช่มั้ยครับ แต่เราต้องหมั่นฝึกฝน
ใช่ค่ะ ไม่จำเป็นต้องจบตรง แต่จะเหนื่อยกว่าชาวบ้านเขาที่เขาจบตรงค่ะ นอกจากน้องจะต้องแข่งกับคนที่ไม่ได้เรียนสายวาดๆด้วยกัน ยังต้องแข่งขันกับคนจบตรงที่ลายเส้นถึกๆอีกด้วย เพราะฉะนั้นอัตราการแข่งขันในสายอาชีพจะสูง โอกาสที่น้องได้งานที่เหมาะสม งานที่ราคาดีๆ ก็จะน้อยลงไปนอกจากน้องจะเอาเวลามาฝึกฝนทักษะในการออกแบบจนเก่ง ซึ่งก็เป็นไปได้ค่ะ

แต่งานคนที่จบตรง จะมีความแม่นอยู่ ทั้งนี้ในยุคปัจจุบันน้องไม่จำเป็นต้องวาดเก่งถึงขนาดเป็นเทพแล้วน้องถึงจะดัง เนื่องจากแนวโน้มในปัจจุบันคนที่ลายเส้นเรียบๆแต่ดูมีอะไรจะเป็นที่นิยมในประเทศไทยมากกว่า เนื่องจากคนไทยเราสบายๆ จึงชอบดูอะไรที่ไม่เครียด และผ่อนคลายไปในตัว เป็นเหตุผลที่ทำไมมุนินถึงดังเนื่องจากลายเส้นของมุนินดูแล้วสบายตาค่ะ

3. ปริญญาโทด้านการออกแบบ สาขาอื่นเรียนได้มั้ยครับ
-เรียนได้ค่ะ แต่ต้องลงเรียนพื้นฐานเพิ่มเติม และอาจจะต้องส่งพอร์ทโฟลิโอ การที่น้องจะเลือกเรียนสายที่ไม่ใช่วาดๆตอนปริญญาตรีน้องต้องคิดให้ดีๆเนื่องจากน้องต้องเสียเวลาในมหาวิทยาลัยถึง 4-5 ปีในการเรียนมหาวิทยาลัย ถ้าน้องไม่ได้ชอบคณะนั้นๆจบมาน้องจะนึกว่าทำไมเราไม่เลือกเรียนคณะที่ชอบจริงๆและศึกษามาดีแล้วว่าคณะนี้ใช่แน่ๆ ปัญหาส่วนมากของน้องนักเรียนคือ มโนเอาว่าเราน่าจะชอบคณะนี้ แต่พอไปเรียนจริงๆแล้วมันไม่ใช่อย่างที่คิด นี่คือสิ่งที่พี่ประสบมาแล้ว และไม่อยากให้น้องรู้สึกแบบเดียวกัน ในขณะที่น้องสามารถเลือกได้ น้องควรจะถามใจตัวเองให้ดี ว่าเราอยากเรียนคณะอะไรจริงๆ ไม่ใช่แค่ดูเท่ ดูเก๋ากว่าคนอื่น แต่น้องควรเลือกในสิ่งที่น้องอยากทำ อยากเป็นจริงๆ มากกว่าค่ะ

ทั้งนี้ชีวิตคนเราเหมือนจุดต่อจุดอย่างสตีฟจ็อบบอกไว้ สตีฟจ็อบไม่ได้จบมหาวิทยาลัย เขาออกกลางคันและลงเรียนพาร์ทไทม์วิชา typography ทำให้เครื่องแมคอินทอชมีตัวอักษรสวยๆให้ใช้

4. สายงานคอมมิคในไทยทำอะไรได้บ้างครับ คือจริงๆอยากวาด punica 55555555555
-ถ้าเป็นสายคอมิคก็คงต้องวาดการ์ตูนเรื่องค่ะ ถ้าเป็น punica นี่น่าจะเป็นสาย illust นะคะ

5. แล้วถ้าสมมติผมจะยึดเป็นอาชีพเสริม freelance แบบพี่อ่ะครับ คือต้องอึดและถึกโคตรๆใช่มั้ยครับ
-ไม่จำเป็นเสมอไปที่ต้องอึดและถึกค่ะ เราสามารถทำงานแบบสบายๆได้ถ้าเราค้นพบช่องทางของตัวเอง หรือเส้นทางของตัวเอง ซึ่งการอึดและถึกนั้น ไม่จริงเสมอไปที่น้องขยันแล้วน้องจะประสบความสำเร็จ เพราะน้องต้องขยันให้ถูกที่ถูกทางด้วย ถ้าน้องขยันผิดที่ น้องก็อาจจะไส้แห้งได้

เหมือนที่กษัตริย์นโปเลียนบอกว่านักรบที่โง่แต่ขยันต้องฆ่าทิ้งค่ะ อาจจะเป็นคำพูดที่ดูแรง แต่เนื่องจากนโปเลียนเป็นกษัตริย์ การที่มีนักรบโง่และขยันจะพาคนอื่นไปตายในสงครามได้ง่ายๆ การที่น้องเรียนจบออกมาทำงาน ก็เหมือนกับเข้าสู่สนามรบนั่นแหละ สิ่งที่สำคัญที่น้องควรสร้างขึ้นมาคือ personal brand ค่ะ ซึ่งมันทำให้น้องแตกต่างจากคนอื่นๆ และไม่ว่าน้องจะทำงานวาด งานเขียนการ์ตูนหรืออะไรก็ตาม น้องสามารถมีรายได้มากกว่าคนทั่วไปถ้า personal brand น้องดี

6. คือจริงถ้าผมจะเรียนสายอาร์ทอ่ะครับ ผมอยากเรียนสถาบันมากกว่ามหาลัย ซึ่งมันแพงมาก TT ผมเลยคิดว่า เรียนจบทำงานหาเงินเองแล้วไปเรียน เนี่ยโอเคมั้ยครับ
-เรียนจบแล้วหาเงินไปเรียนพี่เกรงว่าน้องจะไม่มีเวลาไปเรียนต่อค่ะ ยกเว้นน้องจะวางแผนเอาไว้ดีมาก เนื่องจากคนเรา พอเริ่มเข้าสู่งานประจำ มักจะไม่ค่อยมีเวลาทำอย่างอื่น และจะลาออกมาก็เป็นเรื่องที่เสี่ยง ไม่รู้จะออกมาลำบากทำไม เพราะงานที่ทำก็ดีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นถ้าน้องอยากเรียนต่อ น้องควรจะมีวินัยในการใช้เงินที่ค่อนข้างสูง และวางแผนชีวิตล่วงหน้าไว้หลายๆปี ทั้งนี้ การทำงานสายออกแบบหรือสายวาดๆ ประสบการณ์สำคัญกว่าคณะที่น้องจบมาค่ะ สายนี้ดูพอร์ทโฟลิโอเป็นหลัก ถ้าน้องจบปริญญาเอก แต่งานสู้คนจบอาชีวะไม่ได้น้องก็เสร็จค่ะ ใบปริญญาช่วยชีวิตน้องไม่ได้ นอกจากว่าน้องจะเลือกเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย

7. คอร์สออกแบบ ของพี่หายไปไหนหมดแล้วอ่ะครับ TToTT เลิกสอนแล้วหรอ พวกโลโก้อ่ะครับ
ยังมีอยู่ค่ะ แต่การออกแบบโลโก้มันจะรวบไปอยู่ในคอร์ส professional graphic design ซึ่งอีกสักพักจะมีวิชาให้น้องได้เลือกมากขึ้น แต่เบื้องต้น คอร์สตัวต่อตัวสายอิลลัสจะมี 3 คอร์ส และสาย design จะมี 3คอร์สค่ะ ขอบคุณที่สนใจนะคะ

สุดท้ายขอขอบคุณพี่มุ่ยมากๆครับ ผมชอบอ่านบทความพี่มาก ติดตาม มานานเป็นปีๆ ชอบสไตล์งานพี่ด้วย ถ้าติดมหาลัยแล้วผมตั้งใจจะไปเรียนกะพี่555555555 ไม่ได้อวยนะ ชอบจริงๆ ขอให้พี่เขียนบทความดีๆแบบนี้ต่อไปนะครับ บทความพี่ช่วยเหลือคนแบบผมได้เยอะมาก FC เลย ขอบคุณครับ ><
-ดีใจที่เป็นประโยชน์ต่อน้องค่ะ ถ้ามีคำถามอะไร มาถามได้เสมอนะคะ
=============================================================
edit เพิ่มค่ะ
=============================================================
พี่มุ่ยก้าบบบบบ เข้าใจผิดตรงนึงครับบ คือผมจะสื่อว่า ที่ผมเลือกสายทางภาษาส่วนนึงก็เพราะอยากเป็นทูต และถ้าสมมติว่าผมค้นพบ(ซึ่งตอนนี้ยังลังเล)ว่าตนเองอยากเรียนวาด เบนไปตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว TT^TT เก็บพอร์ตไม่ทัน TT ///ซึ่งตอนนี้ผมมีจุดมุ่งหมายในชีวิตของผมคือการเดินทาง และ ทิ้ง วาทะ ไว้ให้คนรุ่นหลัง เอาง่ายๆครับ เหมือนกับพี่แหล่ะครับ วาทะของพี่ช่วยคนหลงทางได้ตั้งเยอะ ซึ่งนี่คือสาเหตุที่ผมอยากเป็นทูตครับ อยากไปช่วยคนไทยในต่างแดน เดินทางพบเจออะไรใหม่ ส่วนวาดผมอยากถ่ายทอดความคิดในหัวออกมาครับ หลังจากอ่านอันนี้ผมรู้แล้วว่าควรทำอะไร #ดีใจ ผมจะเรียนสาขาภาษาก่อนครับ แล้วฝึกวาดไปเรื่อยๆ แล้วอาจจะยึดวาดเป็นงานเสริมวาดยามว่างเอา ฝึกมือไปเรื่อย ซึ่งตอนนี้วางแผนว่า ถ้าแอดไม่ติดจะเรียน ดิจิตัล อาร์ตรังสิต TT // ก็ถามพี่มุ่ยหน่อยครับตอนพี่ลาออกจากงานประจำนี่ พี่กลัวป่ะครับ ผมกลัวว่าวันใดวันนึงสมมิตสอบเป็นทูตได้ แล้วเบื่อ ถ้าลาออก มาทำฟรีแลนซ์ตามใจ ไม่รู้อ่ะพี่มันโหวงๆ (เป็นโรตชอบคิดถึงอนาคตแลวกลัว – -) /////ขอขอบคุณพี่อีกครั้งนะครับบบ

-อ้อค่ะ พี่เข้าใจผิด จริงๆก็ขอบใจน้องที่บอกว่าวาทะของพี่ช่วยเหลือคนได้เยอะ สำหรับพี่ พี่คิดว่าไม่ว่าเราจะเรียนอะไรก็ตาม เราสามารถเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนอื่นๆและช่วยเหลือคนอื่นได้เสมอ ไม่ว่าน้องจะประกอบอาชีพอะไร งานของน้องมีส่วนทำให้คนอื่นรู้สึกดีขึ้นทั้งนั้น เช่น ถ้าน้องเป็นนักวาด น้องทำให้คนมีความสุขจากการได้ดูรูปสวยๆ เนื่องจากคนแต่ละคนก็มีการเรียนรู้ที่ไม่เหมือนกัน ทำให้เส้นทางต่างกัน อุปสรรคทีเจอก็ต่างกันไปตามแต่ละเส้นทาง ทั้งนี้ดูเหมือนว่าน้องจะเอนเอียงไปสายภาษามากกว่า และคงจะอยากวาดเป็นงานอดิเรกอย่างที่น้องว่า ก็แปลว่าน้องสามารถค้นหาตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้ว สิ่งที่เหลือก็คือมีความสุขกับทางเลือกที่ตัวเองเลือก และอย่าไปมองย้อนกลับหลังว่าทำไมเราจึงเลือกเส้นทางเดินแบบนี้

มีนักเขียนคนนึงชื้อ Louis Hay ค่ะ เป็นเจ้าของสำนักพิมพ์  Hayhouse ด้วย เธอคนนี้แยกทางกับสามี ถูกล่วงละเมิดทางเพศทั้งแต่ยังเล็กๆ และพอเข้าสู่วัยกลางคนก็กลับกลายเป็นว่าเป็นมะเร็ง เธอเขียนหนังสือที่เปลี่ยนที่ชีวิตคนมามากมาย และ Louis Hay นี่อาจจะไม่เป็นแบบในปัจจุบันถ้าเธอไม่เคยผ่านประสบการณ์เลวร้ายในชีวิตมาก่อน ทำให้เธอรู้ว่าควรจะทำยังไงกับชีวิตที่เหลือของเธอ นั่นก็คือการให้แรงบันดาลใจกับคนอื่นๆผ่านทางงานเขียนค่ะ 

ถ้าถามพี่ว่าตอนลาออกจากงานประจำ พี่ไม่กลัวนะว่าจะไม่มีงาน เนื่องจากตอนนั้นมีความมั่นใจในฝีมือตัวเองสูงมากค่ะ และตอนนั้นก็ขยันทำงานวาดมากๆจนคิดว่าเราสามารถยืนได้ด้วยขาตัวเองโดยไม่พึ่งสตูดิโอได้ ซึ่งพอออกมาก็ไม่กลัวอีกเช่นกันว่าจะไม่มีงานทำ อาจจะเป็นเพราะว่าออกมาในอายุที่เหมาะสม(ตอนนั้นเบญจเพศด้วย) แล้วก็เจออุปสรรคมากมายจริงๆกว่าจะมาถึงปัจจุบันนี้

แล้วก็พบว่าการใช้ชีวิตอิสระมันยากกว่าที่คิด แต่มองอีกทีก็คือทุกเหตุการ์มันร้อยเรียงกันจนกลายเป็นว่าสุดท้ายเราจึงเลือกทางเดินแบบนี้ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าเอาความเชื่อมั่นมากมายมาจากไหนในตอนนั้น ที่ออกมาจากงานประจำใหม่ๆ ทั้งนี้ถ้าถามณ.ปัจจุบัน พี่ก็ไม่กลัวค่ะ มีสิ่งต่างๆที่น่ากลัวมากกว่าการไม่มีงานทำ นั่นก็คือ การที่เราไม่สามารถดูแลคนที่เรารักในขณะที่เขาป่วยหนักหรือต้องการความช่วยเหลือ พี่เคยอยู่บ้านเดียวกันกับคุณอาและคุณย่า คุณอาพี่ไม่ได้ทำงานในขณะที่คุณย่าพี่ป่วย ต้องนอนบนเตียงอย่างเดียว และให้คุณอาดูแล พี่จึงคิดว่าชีวิตนี้ คงจะแย่พอสมควรถ้าเราไม่สามารถอยู่กับคนที่เรารักในขณะที่เขาต้องการเราได้ มันทำให้พี่ไม่ใช้ชีวิตอย่างประมาทเหมือนเมื่อก่อนค่ะ
image credit:http://wallpaperswide.com/