มีเรื่องมาปรึกษาอีกแล้วค่ะ

ความจริงเรื่องนี้aพอจะเข้าใจได้ แต่รู้สึกไม่ดีน่ะค่ะ aรับงานวาดตัวการ์ตูนตัวเล็กๆ ประกอบปกนิยายให้ สนพ.นึงอยู่ค่ะ

 

แล้วช่วงหลังๆ มานี้เจอนักวาดคนนึงเค้าลอกสไตล์งานaน่ะค่ะ

ทำให้aรู้สึกไม่ดี ความจริงเค้ามีวาดปกก่อนหน้านี้อยู่

แต่สไตล์ไม่ใช่อย่างที่เห็นล่าสุดเลยค่ะ

ตอนที่เห็นครั้งแรก aพอจะเดาออกเลยว่าเค้าลอกการวาดสัดส่วนของaมา

ส่วนอีกปกล่าสุด หน้าตาตัวละครนี่คือมาคล้ายกันสุดๆ เลยค่ะ

ทั้งๆ ที่ปกก่อนหน้านี้สไตล์การ์ตูนเค้าไม่ใช่แบบนี้เลย

เคยบอกเรื่องนี้กับ สนพ.เหมือนกันแต่ยังไงเค้าก็คงแก้ไขอะไรให้ไม่ได้ค่ะ

มาเจอล่าสุดทีaอึดอัดมาก aเข้าใจว่าคนเรามันมีการลอกสไตล์กันได้

แต่ลอกสไตล์การวาดหน้าตา สัดส่วน ท่าทางอะไรแบบนี้มันทำให้aรู้สึกไม่ดีเลยน่ะค่ะ แถมยังเป็นงานขึ้นปกด้วย ถึงจะเป็นแค่ตัวการ์ตูนจิ๋วๆ งานลายเส้นเฉยๆ ก็เถอะค่ะ

คิดแบบนี้คงใจแคบไปหน่อยแต่ยังไงก็รู้สึกไม่ดีอยู่ดี

ถึงบอก สนพ.ไปเค้าก็คงทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน aเลยมาคุยกับพี่มุ่ยค่ะ

(ความจริงแล้วaก็อยากคุยกับ สนพ.เรื่องนี้ แต่กลัวว่าเค้าจะเซ็งค่ะ เพราะครั้งที่แล้วก็คุยกับเค้าไปแล้วรอบนึงเพราะรู้สึกว่าโดนดราฟท์งานค่ะ)

========================================

 

สวัสดีค่ะ สิ่งที่น้องโดนพี่ว่าไม่ปกติ แต่เขาลอกจริงหรือเปล่า เขาชอบผลงานเราอยู่หรือเปล่าคะ

หรือเรารู้จักเขาเป็นการส่วนตัวไหม และที่ดราฟงานนี่คือทับกันได้เป๊ะหรือเปล่า

เวลาเราจะพูดถึงบุคคลที่สามเราต้องแน่ใจว่าเขาได้ทำอย่างนั้นจริงๆ ถ้าเขาทำจริง

คนอ่านสังเกตุเห็นแน่นอนค่ะ ถ้าเขาไม่ใช่คนที่เป็นลายเส้นแรกแน่นอนว่าต้องดูออกอยู่แล้ว

ก็คือคนที่ไม่ใช่ลายเส้นต้นฉบับลายเส้นจะแผ่วกว่า แต่ก็มีบางกรณีที่พวกเขาฝึกจากการลอกจนเก่ง

ดังนั้นพี่อยากจะให้น้องเริ่มจากการให้อภัยเขาในใจก่อนแล้วถามตัวเองว่า การที่เกลียดที่เขาลอกนั้น

มันดีต่อตัวเราหรือเปล่า ไม่ว่ามันจะจริงหรือไม่จริง มันก็จะทำให้น้องรู้สึกค้างคาใจเอง

และตัวเองที่เป็นผู้เสียหายกลับเป็นฝ่ายที่ไม่สบายใจ ในขณะที่คนลอก ลอกสบายใจเฉิบ

ถึงแม้ว่าเขาจะลอกเราจริงๆ แต่น้องเองที่ไม่สบายใจ ไม่มีประโยชน์อะไร

ถ้าไม่สบายใจมากๆ พี่แนะนำให้คุยกับสำนักพิมพ์จะดีกว่าค่ะ จะได้สบายใจเรื่องการทำงาน

เพราะเจอแบบนี้อาจจะเสียสุขภาพจิตได้เหมือนกันนะ

ยังไงก็ตามปัญหาทุกอย่างแก้ได้ที่ตัวเราก่อนนะคะ นั่นก็คือ เราต้องสบายใจก่อนอย่างที่บอก

พี่รู้ว่าไม่ใช่ทุกคนหรอกที่คิดแบบพี่ และตัวพี่เองถ้าเจอพี่เลือกที่จะไม่ไปดูหรือติดตามงานคนๆนั้นอีก

ถ้ามันทำให้พี่ไม่สบายใจ เพราะเราไม่สามารถห้ามการกระทำของทุกคนได้แต่เราสามารถแก้ไข

หรือปรับการกระทำของตัวเรา เพื่อให้เราเองสบายใจได้นะคะ

แต่ถ้าเขาเห็นน้องเป็น inspiration หรือเขาชอบงานน้อง ก็ปล่อยๆเขาไปค่ะ

เพราะคนแบบนี้ถ้าเขาไม่จมอยู่ในลายเส้นน้อง แล้วเขาเก่งเขาก็จะพัฒนาไปไกลจนลายเส้นขาดจากกันเอง

ขอให้น้องสู้ต่อๆไปนะคะพี่จะเป็นกำลังใจให้