รวบรวมจาก  facebook  ที่เขียนแล้วเพิ่มนิดหน่อยค่ะ

1.เรื่องสี เมื่อก่อนพี่เป็นคนลงสีแย่มาก การฝึกลงสี ไม่ใช่แค่การนั่งลงๆๆๆๆๆสีอย่างเดียว แต่น้องต้องหัด”สังเกตุ” ยิ่งสังเกตุมากเท่าไร น้องยิ่งเป็นคนลงสีเก่ง สังเกตุว่านักวาดเก่งๆจับคูสียังไง สังเกตุว่าภาพถ่ายนี้สีท้องฟ้าเป็นยังไง สีในธรรมชาติเวลาวัตถุสะท้อนแสงจริงๆเป็นยังไง แล้วน้องจะลงสีได้ดีขึ้นค่ะ ใช้สมองก่อนลงมือทำนะคะ

สี หลายๆคนบอกว่าเป็นเรื่องของเซนส์ สำหรับพี่คิดว่าไม่ใช่ การเรียนรู้และการฝึกฝน การอ่านหนังสือ ดูวีดีโอสอน จะช่วยให้เราเก่งขึ้นได้ พรสวรรค์นี่เป็นเรื่องที่เราไม่รู้หรอกว่าเรามีกันหรือไม่ คนที่ดูเหมือนจะเก่งแต่ก็เริ่มมาจากวาดได้แย่ก่อนทั้งนั้น สิ่งที่สำคัญคือสายตาในการสังเกตุมากกว่า และอีกอย่างคือความเข้าใจในทฤษฎีสีมันก็เหมือนสูตรที่คนคิดสำเร็จมาให้เราแล้วว่าใช้แบบนี้สวยค่ะ แต่ถ้าเรายึดติดกับทฤษฎีมากไปงานจะดูแข็งโป๊กเพราะเราจะไม่กล้าหลุดกรอบไปไหน

2.เคล็ดอีกอย่างของการวาดรูปคือ “คิดก่อนทำ” ให้เยอะๆค่ะ ยกเว้นเราจะวาดรูปเล่น คิดว่าเราต้องการสื่ออะไรให้คนดู เราต้องการบอกอะไร ไม่เช่นนั้นภาพเราจะแบนไม่มีมิติ ไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารเรื่องของอารมณ์ เรื่องของเนื้อเรื่อง หรือแม้ไม่มีการสื่อสารตรงๆแต่เป็นการใช้องค์ประกอบในภาพก็นับเป็นการสื่อสารเช่นกัน คิดก่อนทำ เสียเวลาน้อยกว่า ทำก่อนแล้วคิดไปด้วยนะคะ นอกจากนี้ยังทำงานเสร็จเร็ว เสียเวลาน้อยกว่าด้วยค่ะ

3.ถ้าน้องอยากเก่งเร็วๆอย่าแข่งกับคนประเทศเดียวกันค่ะมองไปไกลๆที่ไอดอล มองไปไกลๆที่นักวาดเก่งๆชาวต่างประเทศ ไม่ใช่แค่เก่งวาดอย่างเดียว เรื่องของภาษาเราก็อย่าละเลยที่จะฝึกค่ะ ไม่งั้นต่อไปเด็กเก่งๆเยอะขึ้นๆสู้เขาไม่ได้แน่นอน แต่ถ้าวันนี้เราเริ่มที่จะพัฒนาตัวเองทีละน้อย ซักวันเราจะเก่งขึ้นมากๆ เข้าใกล้ไอดอลของเราค่ะ ถ้าเรามองคนในประเทศ งานเราก็จะไปคล้ายๆเขาแล้วเราก็จะไม่ห่างเขามากนะคะ

ส่วนเรื่องภาษานั้นน้องต้องมีเป้าหมายในการฝึกฝนว่าจะฝึกไปเพื่ออะไร?
สำหรับพี่ ก่อนหน้านี่ พี่เห็นงานนักวาดชาวต่างชาติที่ชอบผลงานคนหนึ่ง คนนี้เขียนภาษายากมาก พี่หวังว่าซักวันจะอ่านแนวความคิดเขาได้ซักที ประกอบกับการที่เราใช้จริงแล้วรู้เลยว่าการฝึกภาษาอังกฤษในโรงเรียนพอใช้จริงแทบไม่ได้ผล ทุกอย่างเป็นการเรียนรู้ตลอดชีวิตทั้งนั้น ถ้าน้องยังไม่เก่งมาก เอาแค่อ่านนิยายง่ายๆให้ได้ก่อน สำหรับเด็กก็ได้ แล้วค่อยๆขยับเลเวลมาเรื่อยๆ ถ้าไม่ชอบอ่านหนังสือ ก็ไม่ต้องฝืนใจไปอ่านหนังสือ ให้เล่นเกมหรือดูวีดีโอ ดูหนังแทน แต่การฝึกแต่ละแบบก็จะได้ทักษะแตกต่างกันไปค่ะ ที่บอกให้ฝึกจากการอ่านก่อนเพราะโดยส่วนมากถ้าน้องอ่านได้น้องก็จะฟังออกด้วย

4.ความดังเป็นเรื่องของจังหวะเวลาส่วนหนึ่งนะคะ ถ้าตอนนี้น้องๆยังไม่ดังไม่ได้หมายความว่าน้องๆยังไม่เก่ง ให้ฝึกฝีมือไปเรื่อยๆซักวันจะเป็นวันของเราค่ะ ศิลปะบางอย่างไม่ดังในยุคสมัยนี้ วาดให้ตายยังไงถ้าเราไม่ปรับตัวก็ไม่ดัง แต่กลายเป็นมาดังในอีกยุคนึง ถามว่าเราต้องอดทนรอไหมกว่าจะถึงยุคเรา แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าถึงยุคเราแล้ว เรื่องนี้คงไม่มีใครล่วงรู้ได้ รู้แต่ว่า สุภาษิตโบราณที่ได้ยินกันจนเกร่ออย่างทำวันนี้ให้ดีที่สุดยังคงใช้งานได้เสมอค่ะ ทุกอย่างมีจังหวะเวลาของมันค่ะ

5.ถ้าน้องๆวาดไม่ออกลองเปิดเพลงฟังนะคะ ระหว่างวาดรูปนี้พี่ฟังเพลงเดียวเจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่ของ Yes’sirday ค่ะ 5555 ฟังแล้วบิลด์อารมณ์เศร้าได้ดีมาก เจ็บแบบซึนๆ

equinox_and_exodus_4

===================================================


รักของฉันอาจดูไม่รู้ เพราะรักของฉันมันคงซ่อนอยู่
ส่วนลึกภายในของหัวใจ จนเกินจะหยั่งรู้ได้
รักของฉันอาจมองไม่เห็น เหมือนว่าฉันเป็นคนเยือกเย็น
แต่ฉันก็ทรมานทั้งหัวใจ ในสิ่งที่มันเป็นไป

You didn’t know I love you because my love hiding inside
deep down my heart more than you will realize.
You may not see my love,seem like I’m a cold iced.
but it’s torture all my heart,like the way it’s might.

อาจดูว่าฉันคนนี้ไม่มีหัวใจ ไม่เหลือความทรงจำที่ผ่านมา
อาจดูว่าฉันคนนี้ไม่มีน้ำตา แต่ข้างในหัวใจ

It’s look like I’m heartless,nothing left in my memory.
It’s seem like I’m tearless but wait and look in my heart artery.

เจ็บที่รักแต่ไม่อาจให้เธอรู้ เจ็บที่ฉันต้องปิดบังซ่อนอยู่
ทุกวันต้องทำให้ดูว่าฉันไม่เป็นอะไร
เจ็บแค่ไหนก็ไม่อาจให้เธอรู้ เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่
ห้ามใจอย่างไรไม่รู้ ให้ฉันหยุดคิดเรื่องเธอสักที

It’s painful to love but don’t want you to know.It’s painful to hide.
Everyday I have to act like I’m alright.
How much painful I didn’t want you to know.
How much painful I still love you like being so.
How should I stop my heart to thinking about you.

ทุกทุกครั้งเธอคงไม่รู้ ใจของฉันที่มันซ่อนอยู่
แบกรับความทรมานสักเท่าไร ในสิ่งที่เธอทำไป

Everytimes you may not know.My heart still hiding,laden so much painful in what you had done.

อาจดูว่าฉันคนนี้ไม่มีหัวใจ ไม่เหลือความทรงจำที่ผ่านมา
อาจดูว่าฉันคนนี้ไม่มีน้ำตา แต่ข้างในหัวใจ

It’s look like I’m heartless,nothing left in my memory.
It’s seem like I’m tearless but wait and look in my heart artery.

เจ็บที่รักแต่ไม่อาจให้เธอรู้ เจ็บที่ฉันต้องปิดบังซ่อนอยู่
ทุกวันต้องทำให้ดูว่าฉันไม่เป็นอะไร
เจ็บแค่ไหนก็ไม่อาจให้เธอรู้ เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่
ห้ามใจอย่างไรไม่รู้ ให้ฉันหยุดคิดเรื่องเธอสักที

It’s painful to love but don’t want you to know.It’s painful to hide.
Everyday I have to act like I’m alright.
How much painful I didn’t want you to know.
How much painful I still love you like being so.
How should I stop my heart to thinking about you.

เจ็บที่รักแต่ไม่อาจให้เธอรู้ เจ็บที่ฉันต้องปิดบังซ่อนอยู่
ทุกวันต้องทำให้ดูว่าฉันไม่เป็นอะไร
เจ็บแค่ไหนก็ไม่อาจให้เธอรู้ เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่
ห้ามใจอย่างไรไม่รู้ ให้ฉันหยุดคิดเรื่องเธอสักที
ห้ามใจอย่างไรไม่รู้ ให้ฉันหยุดรักเธอไปสักที

It’s painful to love but don’t want you to know.It’s painful to hide.
Everyday I have to act like I’m alright.
How much painful I didn’t want you to know.
How much painful I still love you like being so.
How should I stop my heart to thinking about you.
How should I stop my heart to loving you.

===================================================

การฟังเพลงจึงช่วยได้มากเรื่องอารมณ์ภาพค่ะ  บางภาพเปิดตอนจี๊ดใจจะได้อารมณ์มาก แทบอยากออกไปเดินตากฝนกลับมาแล้วเอาฝักบัวราดตัวให้เปียกแบบ MV ทีเดียวค่ะ หรือไม่ก็อยากโยกหัวตาม

6.การใช้ reference เราไม่ได้เอาทุกอย่างของเขามานะคะ เอาส่วนหนึ่งมา เช่น ถ้าเอานางแบบ เสื้อผ้า ก็หยิบมาเฉพาะส่วนนั้น อย่างเช่นรูปด้านล่างที่พี่วาดใช้ reference ประมาณ 5-8 รูปด้วยกันค่ะ นำมาประกอบกัน

11013096_10153174277433914_6041044195483626256_n

ไม่ใช่ว่าเราก็อปปี้จากแหล่งเดียวทั้งหมดและเราต้องรู้จักดัดแปลงให้ภาพมันดูเป็นลายเส้นตัวเองด้วยค่ะ นอกจากนี้ reference ที่ควรหลีกเลี่ยงนิดในการใช้คือ reference จากนักวาดท่านอื่น ยกเว้นเพื่อการศึกษาสไตล์ค่ะ

7.การฝึกฝนฝีมือถึงจุดหนึ่งแล้วจำเป็นในระดับหนึ่งค่ะ ในระดับที่ทำงานได้ นอกเหนือไปจากนั้นสิ่งที่สำคัญอื่นๆคือมนุษยสัมพันธ์,การทำงานเป็นทีม,การควบคุมอารมณ์ และถ้าขึ้นตำแหน่งก็ต้องควบคุมทีมเป็น ฝีมือสำคัญแต่ถึงจุดหนึ่งมันจะไม่ได้สำคัญที่สุดค่ะ แต่ก็อย่าละเลยการฝึกฝน และอย่าลืมว่าจะประสบความสำเร็จ ขายงานได้ อยู่ได้จากสิ่งที่ทำ นักวาดต้องฝีมือ+การตลาดค่ะ

8.วาดตามแบบนั้น เหมาะสำหรับคนที่ต้องการศึกษาสไตล์ของอาจารย์ท่านใดท่านหนึ่งโดยเฉพาะค่ะ เพื่อการศึกษาลายเส้น น้องอาจจะบอก อ้าว ทำไมไม่ดูแบบ สิ่งที่น้องว่ามา ไม่ใช่ทุกคนทำได้นะคะ ที่เราสอนนักเรียนมาเยอะ และส่วนมากได้ผล เพราะว่าเราเข้าใจว่า นักเรียนที่วาดไม่เก่ง หรือทำอะไรสักอย่างไม่เก่ง เขารู้สึกยังไง?คนวาดไม่ได้โดยไม่ดูแบบมีอยู่จริงๆ

อย่างแรกเลย คุณต้องยอมรับก่อนว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับคนอื่นๆเขาค่ะ วิธีฝึกฝนที่ดีที่สุดคือการให้เขาทำอย่างสนุกสนานก่อน คือเรียนสนุก ไม่เครียด ทำแบบฝึกหัดสนุก รู้สึกว่าพัฒนาตัวเองได้เรื่อยๆก่อน การวาดตามแบบ เป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้การเรียนสนุกค่ะ โดยเฉพาะการวาดตัวละครที่ตัวเองชอบ พอวาดไปก็ไปรู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร เพราะเราชอบนั่นเองค่ะ การเรียนในปัจจุบันทำให้มันฝืนธรรมชาติมากเกินไป ไอ้โน่นก็ไม่ได้ไอ้นี่ก็ไม่ได้ ถามจริงๆใครเป็นคนคิดกฏนู่นนั่นนี่ก็คนทั้งนั้นแหละค่ะ และกฏของศิลปะนั้นแหกได้เสมอในความคิดเรานะคะ

9.การดราฟงานไม่ว่าจะเป็นภาพอาจารย์ท่านอื่นหรือรูปถ่ายเหมาะกับการศึกษาแสงเงาหรือเทคนิคการเพนท์ของอาจารย์ท่านนั้น แต่ว่าไม่ควรเอามาแอบอ้างว่าเราวาดเอง เท่านั้นเองค่ะ

10.อยากวาดรูปเก่ง……..”วาด” เลยค่ะ No retreat  No surrender!