กับดักของการพัฒนาทักษะการวาดคือ…..

เวลาฝึกวาดรูป น้องๆมักจะอดเปรียบเทียบกับเพื่อนหรือว่าคนที่เก่งกว่าไม่ได้ใช่ไหมคะ? ทุกคนเป็นกันค่ะ นั่นก็คือความรู้สึกที่เรียกว่า inferior หรือ ความรู้สึกด้อย ทำไมคนนั้นเก่งจัง ทำไมคนนี้เก่งจัง อายุน้อยกว่าเราอีก ความรู้สึกแบบนี้ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี เพราะจริงๆแล้วคนแต่ละคนอัพทักษะมาไม่เหมือนกัน ทำให้แต่ละคนมีความ unique แตกต่างกันไป หรือเป็นปัจเจกบุคคลที่ไม่มีใครแทนใครได้

การที่เรามักจะเอาตัวเปรียบเทียบกับคนอื่นเพราะว่าเราอิจฉางานหรืออิจฉาชีวิตคนนั้น อย่าลืมว่าคนทุกคนมีเรื่องราวที่เจ็บปวด เรื่องราวที่พ่ายแพ้ไม่ต่างกันกับทุกคน แต่พวกเขาไม่ยอมจำนนต่อเรื่องเหล่านั้นและเดินต่อไปข้างหน้าจนประสบความสำเร็จอย่างที่เห็น เพราะฉะนั้นที่เราเห็นเป็นสิ่งที่แค่ส่วนเดียวของชีวิตเขาเท่านั้นเอง

ทักษะที่เราพัฒนา ที่อยู่เหนือคนๆนั้นอาจจะมีอยู่ เช่น พี่อาจจะไม่ได้ไปสายวาดสุดๆก็ตาม แต่พี่สามารถทำงานเขียนได้ โฟกัสสิ่งที่เรามีค่ะ ไม่ใช่สิ่งที่เราไม่มี น้องต้องหาว่าจุดเด่นตัวเองคืออะไร?  และอย่าไปแข่งกับคนอื่นๆเรื่องทักษะตรงๆ เพราะทักษะมันอัพได้เรื่อยๆไม่มีเพดานค่ะ ถ้าน้องแข่งกับคนอื่นเรื่องทักษะน้องจะเหนื่อยจนเปื่อยไปเลย และคนที่อัพเรื่องทักษะเขาจะต้องเพนท์วันละไม่ต่ำกว่า 10 ชั่วโมงคือพวกทำงานวาดเป็นอาชีพเรียกได้ว่าวาดกันทั้งวันเลยก็ว่าได้ ถามตัวเองว่าทำไหวไหม ถ้าไม่ไหวก็อย่าไปโฟกัสที่พัฒนาทักษะอย่างเดียว เอาที่ตัวเองพัฒนาไหว ถ้าไหวที่วันละ 1 ชั่วโมงก็เอาวันละ 1 ชั่วโมง

ทักษะจำเป็นในระดับหนึ่งเท่านั้น มีมากกว่านั้นภาพน้องก็ไม่ได้สวยขึ้นมากแล้ว สังเกตุงานของอาร์ติสท์ดังๆที่มีความคงที่ในผลงานมากๆก็ได้ เอาเวลาไปอัพหรือพัฒนาทักษะอื่นๆที่จำเป็นดีกว่าค่ะ ถ้าอัพทักษะพอแล้ว เช่น  audrey kawasaki,Jamesjean งานจะคงที่ค่ะจะเก่งขึ้นกว่านี้ไม่ได้มากหรือน้อยเท่าไร เป็นเรื่องของการรักษาคุณภาพงานมากกว่า

tumblr_nezswgMah11s5slo6o4_1280

jamesjeanAudreyKawasaki2

audrey kawasaki

แล้วถ้าถามว่าทักษะควรมีประมาณไหน เราถึงรู้ว่าเราจะพอ ?
นั่นมันแล้วแต่น้องเลยค่ะ แล้วแต่ความต้องการ จุดมุ่งหมายในชีวิตของน้องว่าอยากเป็นอาชีพอะไร? อยากเก่งแค่ไหน? ความเก่งไม่มีขีดจำกัด ถ้าเราฝึกฝนมากเราก็เก่งมาก สมการง่ายๆ

แล้วที่เหลือจะเอาไปอัพทักษะอะไร?ก็พวกภาษา,การตลาด,การดีลงาน,การคุมทีม เหมือนที่เคยบอกไปแล้ว ทักษะอะไรก็ได้ที่จำเป็นต่ออาชีพของน้องค่ะ อย่างเช่น ถ้าน้องอยากเป็นนักเขียนการ์ตูน น้องวาด illustration ให้สวยประมาณหนึ่ง แล้วเอาเวลาไปอัพทักษะการคิดเนื้อเรื่อง การสร้าง  storyboard จะดีกว่าค่ะ เพราะเรื่องดีใน manga สำคัญพอๆกับภาพ แต่ภาพนั้นสวยให้ถ่ายทอดออกมาโอเคพอแล้ว

และในบางครั้งจะมีคนที่วิจารณ์เราเสียๆหายๆระหว่างทาง ถามว่าต้องสนใจไหม ถ้าน้องอยากดัง น้องจะต้องทำใจเรื่องนี้ให้ได้ว่าต้องมีอยู่แล้ว ให้ทำตัวเหมือนไม่รู้ไม่เห็นจะดีกว่าค่ะ ไม่ต้องไปยุ่ง ไปเหน็บแนมเขากลับ บอกแล้วว่าการวิจารณ์ผู้อื่นทางลบ ผู้นั้นจะตกต่ำเอง

และอีกเรื่องที่น้องอาจจะสงสัย ก็คือ ฝีมือไม่เกี่ยว การตลาดอย่างเดียวหรือเปล่า จริงๆแล้วถ้าฝีมือน้องไม่มีเลย มีแต่การตลาด โอกาสที่น้องจะดังขึ้นมาก็ยาก เหมือนร้านก๋วยเตี๋ยวทำพอใช้ได้ บรรยากาศธรรมดา รสชาติธรรมดาค่อนไปทางไม่อร่อย ต่อให้มีงบการตลาดมากเท่าไรก็ไม่ได้ทำให้ร้านนั้นดังได้มากนัก

กลับกันมีร้านเจ้าอร่อยจำนวนมากอยู่ในซอกไม่บอกใคร แบบไม่ได้ดังมากแต่ลูกค้าเยอะมาก เกิดจากการบอกต่อ ลูกค้าจะเป็นผู้พบน้องเอง แทบไม่ต้องใช้การตลาดถ้าฝีมือน้องดี การตลาดอย่างเดียวที่ใช้คือหาที่เหมาะกับตัวเองแล้วโพสต์งานอย่างต่อเนื่อง แค่นี้ก็ถือว่าเป็นการตลาดแบบพื้นฐานแล้วนะคะ ไม่ต้องคิดอะไรให้ยาก ซับซ้อนมากเกินไป การตลาดคือทำยังไงให้งานเราขายได้นั่นเอง

ถ้าน้องพอจะมีฝีมืออยู่บ้างและทำการตลาดตัวเองเป็น น้องจะขายงานได้ดีค่ะ การตลาดจะเป็นตัวเสริมคืออาวุธให้กับน้อง ปัญหาคือนักวาดไม่เป็นเรื่องการตลาดกันเลยและอายที่จะต้องขายงานและพูดถึงเรื่องของการตลาด อย่าไปอายนะคะถ้าน้องคิดจะทำงานนักวาดเป็นอาชีพ เพราะยังๆไงๆน้องก็ต้องขายงานอยู่แล้ว หาลูกค้าอยู่แล้ว พวกนี้ใช้อะไรล่ะคะ ถ้าไม่ใช่การตลาด?มาช่วย อย่าไปต่อต้านมัน แต่หาวิธีทำการตลาดที่ไม่น่าเกลียดและเหมาะสมกับตัวเอง และคิดว่าตัวเองรับได้ค่ะ

และเวลาน้องวาดทำงานไปสักพักหนึ่ง จะมีรุ่นน้องๆของน้องมาบอกว่า พี่คะหนูเห็นพี่เป็น”ไอดอล”เลย หนูหรือผมชอบงานพี่ อะไรแบบนี้ การเป็นไอดอลของใครสักคนนั้นสำคัญมากๆนะคะ ไม่ใช่คำพูดลอยๆ

มันหมายความว่าเขาเห็นน้องเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต เขาชอบผลงาน ชอบความคิด ชอบตัวตนของน้อง ซึ่งการเป็นแบบอย่างที่ดี เราอาจจะมีส่วนเสียบ้าง อาจจะทำผิด ทำตัวเกรียนบ้าง คนเราไม่เพอร์เฟ็คอยู่แล้ว พยายามอย่าทำให้เขาเสียศรัทธาในตัวน้องค่ะ

น้องควรเป็นอิทธิพลในด้านดีของคนๆนั้นค่ะ ไม่ใช่การเฟค การแกล้งทำ หรือการแสร้งว่าตัวเองเป็นคนดี แต่ตัวน้องต้องพัฒนาตัวเอง เพื่อเป็นคนที่ดีขึ้น ถามว่าทำไม?เพราะถ้าน้องทำตัวไม่ดี เด็กๆเหล่านั้นที่เห็นน้องเป็นไอดอลก็จะได้รับอิทธิพลที่ไม่ดีไปจากน้องด้วย ต้องมีความรับผิดชอบต่อสังคมที่เราอยู่หน่อยค่ะ

สิ่งนี้สำคัญกว่างานวาดจะสวย ไม่สวยอีกนะ