บันทึกของนักเรียนฝึกงาน ภีส์ม Luu เอง ตอนที่ 3

Journal 3

 

-Flashback-

*skype Thu 28 Jan 16*

วันนี้เป็นการโค้ชผ่านสไก่ครั้งที่สอง พี่มุ่ยก็ถามสารทุกข์สุขดิบและเรื่องทั่วไป แต่สิ่งที่เราสังเกต…

 

ภีส์มลู- พี่มุ่ยดูเชอร์ล็อคอยู่เหรอ หนูได้ยินเสียง

พี่มุ่ย – อ๋อ น้องพี่เขาดูแผ่นที่ภีส์มให้ยืมมาอยู่ กรี๊ดใหญ่เลย

นั่น เราลากคนเข้าแฟนด้อม55555555

 

วันนี้เป็นวันที่ต้องส่ง Journalครั้งก่อน พี่มุ่ยอ่านแล้วบอกสนุก(?)ดี แอบดีใจเบาๆ พอลง Journal ดังกล่าวในเว็บ Illustcourse แห่งนี้เสร็จก็ประจวบเหมาะกับน้องสาวพี่มุ่ยดูเชอร์ล็อคโฮล์มส์แผ่นแรกจบ

 

ภีส์มลู – น้องพี่มุ่ยนี่ พี่เต้ย…teimeilin?

พี่มุ่ย – ใช่ๆ เต้ยนั้นแหละ

 

เอิ้ว พี่น้องวงการเดียวกันนน

แอบสังเกตจากคนรอบข้าง เราเห็นว่าพี่น้องที่เป็นพี่สาว-น้องสาว จะวาดรูปเก่ง(และเรียกได้ว่าเมพ….)ทั้งคู่ อาจจะเพราะเห็นพี่วาดก็เลยวาดตามรึเปล่านะ แล้วไปมาก็กลายเป็นชอบวาดทั้งคู่โดยปริยาย? ไปมากลายเป็นว่าพี่เต้ยก็คุยสไก่กับเราด้วย เปิดประเด็นด้วยเรื่องเชอร์ล็อค(อ้าแขนรับเข้าสู่แฟนด้อม)และต่อด้วยการคอมเมนท์งานเรา

 

พี่เต้ย – อ๋อ นี่งานน้องเหรอ สีน้องออกแนว Overlay Luminosity ชอบมีลูกเล่นตรง———- *เสียงคล้ายพี่มุ่ยแต่เพิ่มความเร็วx2.5*

พี่มุ่ย – /เฟดหายไปกลายเป็นแบคกราวด์ข้างหลังเสียงพี่เต้ย

 

นั่งฟังไปพยักหน้ากับจอคอมไป ซึ่งพยักหน้ารัวมาก พี่ไปอยู่เกาหลีมาพี่กินอะไรเป็นอาหารคะะะะะ รัวมากก แต่ก็ยังฟังออกนะ ซึ่งพอเอาคอมเมนท์พี่มุ่ยกับพี่เต้ยมารวมกันก็เยอะอยู่ เมื่อก่อนเราเคยกลัวการโดนคอมเมนท์นะ แต่พี่มุ่ยกับพี่เต้ยคอมเมนท์แบบที่ใช้คำดีๆไม่ทำร้ายจิตใจ เป็นคำแนะนำที่ฟังแล้วรู้ว่าอยากให้พัฒนาไม่ได้อยากให้ตัวเองสะใจหรือให้เราเสียใจ คำแนะนำและคอมเมนท์ที่ดีมันอยู่ที่จุดประสงค์ล่ะเนอะ พอพี่เต้ยคอมเมนท์งานเราเสร็จก็กลับไปเลี้ยงแมวต่อ

 

พี่มุ่ย – ส่วนพี่ไม่ใช่ทาสแมวนะ แมวเป็นทาสพี่

 

ต่อจากนั้นเราก็แชร์จอให้พี่มุ่ยดูงานโปรเจกต์สมุดระบายสี แก้ด้วยคำแนะนำของพี่มุ่ยและพี่เต้ยผสมกับเซนส์อิภีส์มจนออกมาดูดี(?)ก็ถึงเวลาเข้านอนของคนอนามัยอย่างพี่มุ่ย เราก็นั่งแก้งานอยู่คนเดียวอย่างสงบ พอนึกถึงที่คุยสไก่เมื่อกี้แล้วก็อดยิ้มไม่ได้

อืม สไก่หลายคนก็สนุกดีนะ—–

 

—————————-

เป้าหมาย Sat 30 Jan 16

– หาข้อมูลไทยคอม

– แก้+ลงรูปlilly

– ฝึกงาน

– ร่างjn3

—————————

 

วันนี้กะเวลาให้ไปถึงก่อนเพราะกะจะไปกินข้าวแถวนั้นก่อนเข้าเรียน พอถึงที่เรียนปุ๊บก็วาดรูปลูกชายและลูกเขยตัวเองจนเสร็จ(ออริไว้โรลเพลย์กับเพื่อน—) แล้วตามด้วยดูดโกโก้ไปอึกนึง………….หลับสนิทเลยครับ……….จำได้รางๆว่าฝันเห็นทะเลเขียวๆ นึกว่าฝันต่อจากเมื่อคืน คือเพิ่งฝันว่าจะโดดน้ำทะเลตายแต่เห็นทะเลสกปรกเกินเลยไม่โดด….ฝันได้เรียลมาก…

 

…….และตื่นมาหน้าเหวอใส่พี่มุ่ย…..

 

มีการเจอครั้งไหนที่ไม่ทำตัวเหวอใส่พี่เขาบ้าง….ครั้งที่แล้วก็แหวกต้นไม้….

วันนี้คุณโจก็มาด้วย วันนี้เราเรียก โจ หรือ โจโร(มัตสึ—)  เฉยๆแล้ว โจก็ไม่ซีเรียสอะไร พี่มุ่ยบอกว่าพาโจกับภีส์มมาเจอกันนี่เหมือนเอาคนแปลกสองคนมาเจอกัน โถ่พี่ เราต้อง embrace my weirdness นะ——

งานวันนื้คือวาดรีวิวหนังสือเรื่อง ‘สาวมั่นกับชั้นเชิงการตลาด’ ที่พี่มุ่ยเคยให้มาอ่าน เราก็วาดเป็นแมวมาสคอตของเราไป พี่มุ่ยบอกว่าเราวาดแมวตัวนี้คงตัวแล้ว มันเป็นมาสคอตเราจริงๆแล้วล่ะ เย่ะ พอวาดเสร็จก็ลงสีด้วยโคปิคของพี่มุ่ย พี่มุ่ยก็นั่งแนะนำสีกับเทคนิคอยู่ข้างๆ ซึ่งมันดีมากค่ะพี่….สีพี่เยอะเหลือเกิน อะไรเป็นอะไรหนูแยกไม่ถูกสีเทา C2 กับ N4 นี่หนูยังแยกไม่ค่อยออกเลยค่ะพี่ขา แต่แล้วก็ทำเสร็จไวมาก ที่เหลือเลยเป็นเวลาอิสระ

เวลาอิสระที่ว่าเราเลยเอาภาพลูกชายกับลูกเขยที่วาดไว้ก่อนเรียน(ก่อนหลับ)มาลงสีโคปิคซะเลย ระหว่างที่ระบายโคปิคไปพี่มุ่ยก็คอยแนะนำการเลือกสีไป ส่วนโจเหรอ….. วาร์ปจากที่ตัวเองมาดู(จ้อง)เราเป็นพักๆ โจ๊วววววววววววว

ภาพดังกล่าว–

S__769229522

S__7692295-2

จนวาดเสร็จโจก็วาร์ปมาดูอีก

(คุยเป็นภาษาอังกฤษแต่ขอเขียนไทย–)

โจ – เฮ้ ยู นี่เขาบีบก้นกันเหรอ

ภีส์มลู – โน๊ววววว ยูววววว เขาโอบเอวกันเฉยเฉยยยยยยย

โจ – อ้าวเหรอ เห็นคนหัวเหลืองหน้าแดงๆเลยนึกว่าเขาบีบก้นกัน

ภีส์มลู – ยู……

พี่มุ่ย – ยูนี่ dirty mind มากเลย dude

 

…..เราว่าคนรอบข้างคงมองโต๊ะนี้เหมือนเห็นพลังงานประหลาดบางอย่างสามพลังรวมตัวกัน….

 

เราชอบการที่คุยหรืออ่านเรื่องเกี่ยวกับคนหลายประเภทจะได้เห็นอะไรในมุมมองอื่นบ้าง อย่างวันนี้เราคุยเรื่องขนรักแร้กับโจเขาก็ตอบแบบจริงจังมาก(มานั่งคิดทีหลังว่าเราคุยอะไรไปเนี่ย) พบว่าคนต่างชาติเขากล้าแสดงความคิดเห็นแถมเปิดเผยดี(นึกถึงเพื่อนฝรั่งเศสอีกคนนึงเลย) ซึ่งเราชอบนะ เพราะบางทีเก็บอะไรไว้คนเดียวเราก็เสียพลังงานอยู่ฝ่ายเดียว อีกฝ่ายเขาไม่รู้เรื่องหรอก อย่างสมมติเราโกรธคนๆนึง แต่คนนั้นไม่รู้เรื่องบ้าอะไรเลยก็ไปเสพสุขสราญเริงร่าฮ่าไฮ่ ตัดภาพมาเรานั่งโกรธมัน เสียพลังได้อีกแถมไม่ได้มีผลดีเล้ย…. ไม่พอใจอะไรก็บอกไปบ้างก็ได้ไม่เห็นจะต้องอดทนรึกลัวเสียภาพลักษณ์ขนาดนั้น บางทีอีกฝ่ายอาจจะต้องการความคิดเห็นโดยที่เขาไม่รู้ตัวก็ได้

อ้อ วันนี้พี่มุ่ยให้หนังสือกับซีดีหนังมาให้ดูด้วย หนังสือมีสองเล่ม ‘วันนี้คือวันที่เยาว์วัยที่สุดในชีวิต’กับ ‘ไม่ว่าจะคิดอะไรให้คิดตรงกันข้าม’ เล่มที่สองอ่านไปเกือบจบแล้ว คิดว่าการจัดวางหน้ากระดาษดีมากเลย เนื้อหาของเขาก็ชวนให้คิดดี เดี๋ยววันหลังจะลองรีวิวดู ส่วนซีดีหนังคือ ‘ยอดมนุษย์เงินเดือน’ ตอนที่เขียน Journal ถึงตรงนี้ดูไปประมาณครึ่งตอนแล้วรู้สึกว่า คุณพระ ชีวิต OL รึซาลารี่มัง นี่โหดร้ายขนาดนี้เลยเรอะ ตุ๊มต่อมมาก แต่ส่วนตัวคิดว่า ก็แล้วแต่คนแหละว่าชอบงานแบบไหนก็เลือกแบบนั้น รักอะไรก็ทำเถิด ถูกผิดน่ะมนุษย์สร้างขึ้นมาเองทั้งนั้น ลองใช้ชีวิตตามจิตวิญญาณของตัวเองดู ไม่แน่อาจจะมองรอบข้างเปลี่ยนไปก็ได้ ขอแค่อย่าเบียดเบียนใครก็พอ

 

———————————–

สรุปเป้าหมาย Sat 30 Jan 16

– หาข้อมูลไทยคอม (ไม่สำเร็จ)

– แก้+ลงรูปlilly (สำเร็จ เก็บไว้เป็นสต็อค เพราะวันนี้ลงภาพโคปิคไปแล้ว)

– ฝึกงาน (สำเร็จ)

– ร่างjn3 (สำเร็จ)