เมื่อวานมีคุณแม่ท่านหนึ่งโทรมาปรึกษา คุยกันสนุกมากค่ะ ลูกสาวคุณแม่ท่านนี้เรียนเอกเปียโนมาค่ะ แล้วคุณแม่เป็นผู้ประกอบการ เด็กดูจะมีประสบการณ์ชีวิตเยอะเพราะไปต่างประเทศแต่เด็ก คุณแม่เลยถามว่า จะหันมาทำงานด้าน วาด Manga ได้ไหม?

piano-1531788_1920

เราก็บอกไปว่า ‘ดีเลยค่ะคุณแม่ เพราะว่า คุณแม่สามารถสนับสนุนลูกในฐานะ’ผู้ประกอบการสายนักวาด’ได้ค่ะ’

คืออะไร?

หมายความว่าคุณไม่จำเป็นต้องพี่งพาสำนักพิมพ์ในการพิมพ์งานของคุณอีกต่อไปแล้วไงคะ 🙂
หรือไม่ต้องพึ่งเงินเดือนจากที่ต่างๆถ้าคุณมี Branding แข็งแรงพอ เท่ากับว่าคุณเป็น’ผู้ประกอบการสายนักวาด’

ผู้ประกอบการสายนักวาดคืออะไร

  1. คือนักวาดที่เป็นผู้ประกอบการในตัวคนเดียว
  2. นักวาดที่พิมพ์เองเขียนขายเอง
  3. นักวาดที่สอนหรือมีคอร์สของตัวเอง
  4. นักวาดที่ทำรายได้จากช่องทางต่างๆเช่น youtube,line sticker
  5. นักวาดที่ขายสินค้าที่ตัวเองผลิตเอง
  6. อื่นๆที่เกี่ยวข้องกับที่ว่ามา

ฟรีแลนซ์ก็เป็นผู้ประกอบการแบบหนึ่ง

ถ้าน้องมาเรียนกับ illustcourse ที่ครูผู้สอนเป็น’ผู้ประกอบการ’ พี่ก็จะไม่แนะนำอย่างยิ่งให้น้องไปทำงานเป็นลูกจ้างใคร แต่การเป็นลูกจ้างก่อนสักสองสามปีก็เป็นทางเลือกที่ดีในการเรียนรู้งานและเก็บเงินเพื่อเตรียมตัวออกจากงาน ถ้าพื้นฐานทางบ้านดีอยู่แล้วไม่จำเป็นต้องไปเป็นลูกจ้างใครก็ได้ อย่างกรณีน้องด้านบน บ้านมีต้นทุนดีค่ะ แถมเรียนเปียโนอีก

เป็นเราทำ เราก็จะวาดรูปโพสต์ไปเรื่อยๆ แต่งเรื่อง โพสต์เป็นอัลบัม โพสต์วีดีโอประกอบเสียงเปียโนที่บรรเลงเอง เท่จะตายค่ะ พอมีชื่อเสียงแล้วจัดปาร์ตี้น้ำชาของตัวเอง มีแกลเลอรี่ บรรเลงเดี่ยวเปียโน โอ้โห แค่คิดก็สนุกละ ไม่เห็นจำเป็นต้องคิดว่าเราด้อย เราวาดไม่เก่ง เรามาช้า หรือเราไม่ได้จบตรงเลยนะคะ

เราเองเรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์มา วิชาที่ได้ A จำได้มีสามตัว design fundamental,LA seminar,LA reserarch ที่เหลือจำไม่ได้ว่าได้ A หรือเปล่า แต่วิชาเหล่านั้นที่เราได้ A กลับเป็นวิชาพื้นฐานที่เราใช้ในการทำมาหากินอยู่ณ.ปัจจุบันนี้ เราเป็นเด็กนักเรียนที่เรียนในมหาวิทยาลัยได้ไม่ดี แต่ก็รู้ในสิ่งที่ทำดีจนเป็นครูได้ ดังนั้นอย่าให้ใครหรืออะไรทั้งนั้นมาตัดสินว่าคุณทำ หรือทำอะไรไม่ได้ เกรด การศึกษา เป็นสิ่งที่วัดคนได้คร่าวๆเท่านั้น มันไม่ใช่สิ่งที่เป็นสรณะ ไม่ใช่สิ่งที่เป็นตราบาปติดตัวน้องค่ะ

ที่ฟินแลนด์การศึกษาไม่มีเกรดนะคะ ฟินแลนด์เป็นประเทศที่การศึกษาดีที่สุดในโลกประเทศหนึ่ง เด็กนักเรียนไม่ได้เรียนกันเอาเป็นเอาตายเหมือนบ้านเรา แต่เขาเน้นทักษะการใช้ชีวิต เน้นการเล่น เรียนกันวันละไม่กี่ชั่วโมงและไม่มีชั้นอนุบาลเพราะเขาเชื่อว่าเด็กเล็กควรอยู่กับพ่อแม่ดีที่สุด

ที่จุฬา มีแต่คนเก่งๆเข้ามาเรียนทั้งนั้นค่ะ มหาวิทยาลัยอื่นๆก็มีคนเก่งๆ แต่ที่นี่คงเก่งๆจะกระจุกตัวกัน ทำให้เวลาเรียนเครียดเลยค่ะ เพราะว่าตัดเกรดอิงกลุ่ม ไม่ใช่เกณฑ์ คณะสถาปัตย์วิชาปฏิบัติเยอะ ถ้าเราทำได้ไม่ดี เกรดก็จะชิบหายวายวอดกันเลยค่ะ จำได้ว่าตอนจบนี่ดีใจสุดชีวิตพอๆกับตอนได้งานที่ IFS-SG ตอนนั้นอย่างที่เคยบอกคือต้องกลับมาไทยเพราะปัญหาสุขภาพแล้วถ้าจะให้ทำสิ่งเดิมๆก็ดูจะไม่ใช่แล้วค่ะ ออกมาทำอะไรของตัวเองดีกว่า

แต่พี่ยอมรับว่าเส้นทางนี้ไม่ได้เหมาะกับทุกคน น้องจะต้องมี passion ในการทำงานเยอะมากๆ น้องจะต้องรู้เรื่องการตลาด การขายงานเอง น้องจะต้องเรียนรู้ในสิ่งที่น้องไม่ได้อยากเรียนรู้ การสร้างแบรนด์ การสร้างฐานแฟน และอื่นๆ น้องพร้อมที่จะทำงานหนักตรงนั้นหรือเปล่า หรือว่าน้องไม่พร้อม ถ้าน้องไม่พร้อม แนะนำว่าทำงานประจำเป็นตัวเลือกที่ดีค่ะ มันก็ไม่ได้แย่ แค่มันไม่ได้มั่นคงอย่างที่น้องคิดเท่านั้นเองค่ะ ระหว่างที่น้องทำงานประจำก็ทำงานเสริมเป็นงานวาดการ์ตูนไปด้วย แต่แนวทางนี้หนักค่ะ

ถ้าถามว่าเราอยากเป็นผู้ประกอบการตั้งแต่เมื่อไร ตั้งแต่เรียนแล้วค่ะ เราไม่ได้อยากเป็นลูกจ้างแต่ที่ทำเพราะว่าเราอยากทำงานเกม ซึ่งยังไงก็ต้องเป็นลูกจ้าง เราอยากไปทำงานต่างประเทศ ยังไงก็ต้องเป็นลูกจ้างเขาก่อนค่ะ เป้าหมายชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน เราก็ใช้ชีวิตไปตามที่เราคิดว่าควรใช้ หาสิ่งที่ใช่สำหรับเรากันเอาเองค่ะ

ทำยังไงไม่ต้องพึ่งสำนักพิมพ์

สร้างฐานแฟน พิมพ์เองเลยค่ะ ไม่ต้องตกอยู่ใต้คำสั่งใคร แล้วก็ช่วงแรกอาจเงียบเป็นเป่าสากหน่อยเพราะคนไทยชอบแฟนอาร์ทมากกว่าออริจินัล เราเป็นสายออริจินัล วาดแฟนอาร์ทนานๆที ส่วนมากวาดตามรีเควสต์ผู้ชม รีเควสต์น้องๆค่ะ

สำหรับคนที่ทำกับสำนักพิมพ์ เราก็ไม่ได้ว่าอะไรนะคะ มันก็ได้ออกวงกว้างดีค่ะ ลางเนื้อชอบลางยาค่ะ เพียงแต่เราสนับสนุนให้คนเป็นผู้ประกอบการหรือทำงานด้วยตัวเองมากกว่าเท่านั้นเองค่ะ เพราะมันมั่นคงกว่าเยอะค่ะ เนื่องจากมันขึ้นอยู่กับตัวเรา 100% ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนอื่นๆ หรือใครเลยค่ะ คุณขยันคุณก็ได้เยอะ ขี้เกียจก็ได้น้อย ตามผลงานอย่างแท้จริงค่ะ และงานนั้นมันจะต้องมีพื้นฐานมาจาก  passion หรือความหลงใหลของน้องค่ะ

คนที่มาเรียนกับ illustcourse ส่วนมากคือคนที่ไม่ได้อยากเป็นลูกจ้างใครค่ะ คนที่คิดแตกต่าง คนที่อยากมีทั้งอิสรภาพทั้งความสุข คือคนที่อยากจะเป็น’ผู้ประกอบการสายนักวาด’ นั่นเอง

สุดท้ายนี้ก็สู้ๆค่ะ