well,well เด็กเวรๆนะเหรอ you know?

พูดแบบมาเลฟิเซนต์ นางฟ้าปีศาจ
เราเคยสงสัยว่าเราเป็นครูจริงๆหรือเปล่า?เราชอบอาชีพนี้แน่เหรอ?
ทุกทีที่เจอเด็กเวร เราจะรู้สึก นี่ฉันชอบอาชีพนี้จริงๆเหรอ
หรือฉันถูกชะตาต้องคำสาปให้มาเจอเด็กเวร

เด็กไม่ตั้งใจเรียนต่างๆ
สอนเท่าไรก็ไม่จำไม่เข้าหัวบ้าง
กวนตีนครูกลับบ้าง
เด็กลองภูมิครูบ้าง

ทำไมฉันต้องทรมานตัวเองเพื่อมาเจอเด็กเวรเหล่านี้ด้วย
ทุกครั้งที่สอนจะรู้สึกว่า เมื่อไรจะจบ(วะ)
ถ้าเลือกได้จะพยายามหลีกเลี่ยงเด็กเวร
ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเลยที่คิดแบบนี้

แต่มานั่งคิด วันนึงคิดได้
อาจารย์ที่คณะสถาปัตย์จุฬา
ก็เจอ’เด็กเวร’อย่างเราเหมือนกันนี่หว่า….


จริงๆแล้วเด็กเวรทุกคนไม่ใช่เด็กเวรทั้งหมด

บางคนมีเหตุผลส่วนตัว
เลยทำให้เป็นเด็กเวรโดยไม่รู้ตัว
หรือแค่เรียนไม่รู้เรื่อง
หรือเหตุผลอื่นๆ

ที่โดดเรียนก็เพราะว่าไปสาย ไปไม่ทัน อาจารย์ปิดประตูแล้ว
เด็กเวรอาย ไม่กล้าเดินเข้าห้องเรียนบ้าง

มีเด็กเวรบางคนขยันมากๆเข้าห้องสมุดทุกวัน
แต่เขาไม่เคยอ่านในสิ่งที่อาจารย์พร่ำสอนเลย

เพราะเด็กเวรคนนั้นเข้าห้องสมุด เพื่อไปอ่านในสิ่งที่ตัวเองสนใจเท่านั้น
เวลาสอบ เวลาทำงานเลยได้เกรดไม่ดี เพราะไม่ขวนขวายในสิ่งทีถูกต้อง

เวลาที่อยู่ในห้องเรียน เขาเหมือนกวนตีนอาจารย์
เพราะยกมือตอบ แต่เสือกตอบไม่ตรงคำถามที่อาจารย์ถาม
เด็กเวรขยันผิดที่ สิบปีก็ไม่เก่งสักที
แล้วเขาก็สงสัยทำไมเขาไม่เก่ง


ที่พูดมาด้านบนหนะ เราเอง เด็กเวรคนนั้น

ที่โปรเจคออกมาเผา เพราะมันคิดไม่ออก
ที่ได้ construction D เพราะไม่ตั้งใจดราฟแบบ
แต่เราอยากเข้าใจสิ่งที่เราเรียนจริงๆ

เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่เจอเด็กเวรๆ
เหมือนเห็นตัวเองสะท้อนในนั้นจริงๆ
แม้เด็กเวร จะทำให้ครูสอนไม่สนุกบ้างในบางครั้ง

เพราะครูไม่เข้าใจว่าเค้าไม่เข้าใจอะไร
แต่เด็กเวรจะทำให้ครูคนนี้พยายามอย่างยิ่ง
ที่จะค้นหาว่าเขามีอะไรในตัว เขาซ่อนของอะไรไว้ 55

‘เด็กเวร มันอาจจะเป็น เด็กเวล ‘Well’ (ดี) ก็ได้นะ’
ครูคนนี้เข้าใจเด็กเวรดี เพราะครูเองก็เคยเป็นไอ้เด็กเวรคนนั้นมาก่อนนั่นเอง
ถ้าเราทำ’เวร’ทำ’กรรม’ร่วมกัน เราคงเจอกันนะ WELCOME เด็ก WELL,WELL

รักนะเด็กเวร
พี่มุ่ย