เรามาดูอุปกรณ์สำหรับวาดภาพขา่วดำโดยการใช้มือกันนะคะ ว่ามีอุปกรณ์อะไรบ้าง

วันนี้มาดูกันนะคะ ว่ามีปัจจัยอะไรที่ขัดขวางทำให้เรายังวาดรูปไม่เก่ง และเราสามารถฝึกวาดได้ยังไง

วันนี้พี่จะมาตอบคำถามเกี่ยวกับการวาดที่ถามโดยน้องๆค่ะ

1. ทัศนคติ “ฉันทำได้” เป็นขั้นแรกของการวาดรูปเลยนะคะ ก่อนอื่น น้องจะต้องมี “ทัศนคติบวก” ต่อการวาดรูปก่อน เพราะหลายๆคนที่ไม่เก่งขึ้น เป็นเพราะน้องยัง ”ขาดความมั่นใจในการวาด” เพราะน้องยังคิดว่า  คนนั้นเก่ง คนนี้เก่งเขาเลยทำได้ จริงๆไม่ใช่นะคะ เพราะว่า พรสวรรค์นั้น 1% เท่านั้น อีก 99% คือการฝึกฝนค่ะ วิธีนี้น้องลองคิดว่าน้องกลายเป็นอาจารย์ที่น้องชอบดู น้องต้องคิดว่า ตอนนี้เราวาดรูปเก่งมากนะคะ อาจจะส่องกระจกแล้วพูดกับตัวเองก็ได้ว่าเราวาดรูปเก่งมาก อาจจะเป็นวิธีที่ดูเพี้ยน แต่พี่อยากจะบอกว่ามันได้ผล เพราะว่ามันคือการฝังความคิดลงไปในจิตใต้สำนึกของเรานะคะ แล้วเราจะกลายเป็นคนแบบนั้นจริงๆ แรกๆอาจจะดูฝืนๆหน่อย เทคนิคนี้ทอม ฮอฟกินส์เรียกว่า “fake it until you get it” ค่ะ เหมือนเวลาที่น้องคิดว่าน้องเป็นคนเรียนหนังสือเก่ง การกระทำของน้องก็จะเป็นไปตามนั้นใช่ไหมคะ? คือน้องจะตั้งใจอ่านหนังสือสอบ เพราะคิดว่าตัวเองทำได้ การวาดรูปก็ต้องคิดแบบเดียวกันค่ะ เริ่มจากคิดว่าเราเก่งเราทำได้ก่อนนะคะ ถ้าอาจารย์ที่น้องชอบทำได้ น้องก็คิดว่าเราก็ทำได้เหมือนกัน เพราะน้องกับอาจารย์ไม่มีอะไรต่างกัน เราเป็นคนเหมือนกัน มี 2 มือเหมือนกันค่ะ เทคนิคนี้น้องเอาไปใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวันได้ทุกเรื่องนะคะ ไม่ใช่เฉพาะการวาดรูป [...]

ปกนิยายวัยรุ่นเดี๋ยวนี้ที่มีนักวาดเข้าไปทำ ก็จะเป็นมีปกแนว manga รวมอยู่ เพราะ “mangaเข้าถึงกลุ่มผู้อ่านที่เป็นวัยรุ่นได้ดี” ก็คงปฎิเสธไม่ได้ว่าเคยอ่านการ์ตูนกันมาบ้าง เพราะฉะนั้น manga พอมาเป็นปกนิยาย มันมีความคุ้นเคยกันอยู่แล้ว ทำให้คนอ่านรับได้ง่าย (โดยเฉพาะวัยรุ่นม.ต้น ม.ปลาย) แต่เราคิดว่าจะเป็นแนว manga หรืออะไรก็ตาม ก็ต้อง“เป็นตัวของตัวเองนั่นแหละเน้อ ถึงจะดี” อย่าง manga เราคิดว่า คนไทยวาด ถ้าหากมีการพัฒนาเอกลักษณ์เอาตัวเองใส่เข้าไปมากๆ งานมันก็ออกมาต่างจาก manga ที่คนญี่ปุ่นวาดอยู่ดี เหมือนกับเกาหลี ที่บ้านเค้าก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการ์ตูนญี่ปุ่น แต่ว่าเมื่อใส่ความเป็นตัวเองเข้าไปเยอะๆ มันก็ออกมาไม่เหมือน เกาหลี เรียกแนว manga ของเค้าว่า manhwa แม้แต่ magazine ใหญ่ๆ อย่าง ImagineFX ในเครือ futurepublishing ของประเทศอังกฤษ (มีชื่อในด้านหนังสือ graphic และ programe ทางด้าน graphic ส.น.พ เดียวกับที่ทำ computerart magazine ซึ่งเป็นหนังสือที่ได้รับการยอมรับ [...]

สวัสดีค่ะ วันนี้มาเขียน entry หนึ่งนะคะ คิดว่า ถ้าหากไม่ได้เขียน entry ใหญ่ๆ มาก็คงไม่โพสต์ที่ exteen แต่จะมาโพสต์ที่นี่แทน สำหรับวันนี้ ได้คำถามจากน้องไมโลนะคะ “พี่มุ้ย แต่ถ้าเราวาดรูปออกมาสองแบบ แบบแรกเป็นสิ่งที่เราคิดว่า นี่แหละตัวเรา เราชอบวาดแบบนี้ เรามีความสุขกับสไตล์นี้เลยที่วาด กับอีกแบบเป็นแบบที่เราวาดได้ แต่ผลงานออกมาแล้วเราไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ และก็ไม่ค่อยชอบวาดแบบนั้นด้วย แต่แบบหลังกลับเป็นแบบที่คนอื่นบอกว่าชอบกันมากกว่า บางครั้งไมโลก็คิดเหมือนกันว่าจะเอายังไงดี แต่ตอนนี้ก็ยังพยายามวาดไปเรื่อยๆ ตามหาว่าจะมีแบบไหนไหมที่เราเองก็ชอบวาดและคนอื่นก็ชอบด้วย พี่คิดว่าไมโลมาถูกทางแล้วรึยังอาคะ?” พี่ตอบไปแล้วใน entry นะคะ ตอบน้องไมโลนะคะ พี่ก็เคยเป็นค่ะแบบนั้น คือเวลาที่เราวาดอะไรแล้ว หลายๆคนบอกว่า ชอบอีกอันมากกว่า พี่อยากจะบอกว่า ความชอบของคนเรานั้น ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว ในการที่น้องไมโล จะวาดอะไรนั้น ดูว่าตัวเองวาดแบบไหนแล้วมีความสุขมากกว่ากันนะคะ แล้วน้องจะสามารถพัฒนางานตัวเองได้ดีมากกว่า เมื่อน้องพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ คนที่เค้าเห็นงานเค้าก็จะสัมผัสถึงความตั้งใจของน้อง แล้วก็จะชอบงานน้องเอง ต่อให้คนทั้งโลกชอบงานเรา แต่เราไม่ชอบงานตัวเอง พี่คิดว่ายังไงคนที่วาดเพราะตัวเองมีความสุขน่าจะเป็นอะไรที่ดีกว่านะึคะ สู้ๆค่ะ แต่จะบอกว่า ในการทำงานวาดนั้น “สิ่งนี้”มักจะเป็นปัญหาเลยก็ว่าได้ สิ่งนี้ ที่ว่าคือ “เอาใจเค้า” [...]

ไปเจอบล็อคหนึ่งมา เขาพูดสิ่งที่ชวนฉุกคิด คนเขียนชื่อ Clint Watson เป็นผู้สร้างเว็บ FASO ที่เป็นที่ให้บริการเว็บพอร์ทโฟลิโอ ออนไลน์สำหรับศิลปิน และทั้งเว็บนี้ ก็มีบทความที่เขียนได้ดีหลายบทความด้วยกัน ลองเข้าไปอ่านดูรับรองว่าได้อะไรแน่นอน เขาบอกว่า… “ในบางครั้ง 1 ก็มีค่ามากกว่า 100″ Sometimes 1 is far more powerful than 100…. เราอยากจะมี… คน 1 คนที่ชอบงานเราจริงๆ หรือ คน 100 คน ที่แค่”ดูเฉยๆ” “แฟนผลงาน” 1 คน หรือ จำนวนคนดู 100 “เพจวิว”ในหน้า website “เพื่อนแท้” 1 คน หรือ “เพื่อนใน hi-5″ 100 คน ภาพวาดที่”สวยงาม” 1 ภาพ หรือ 100 [...]