เมื่อความดังไม่ใช่จุดสิ้นสุด

จะมาเล่าเรื่องหน้าที่การงาน เดือนนี้ เดือนหน้างานยุ่งมากถึงมากที่สุด ตารางเต็มแน่นเอี๊ยด แถมต้องเคลียร์วันที่ 9-12 เพื่องานใหญ่อีกงาน แต่วันพรุ่งนี้จะไปเที่ยวจันทบุรีแล้วจ้า ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงพีคอีกรอบในเดือนหน้าจะบอกว่า . ใครที่ออกจากงานประจำแล้ว ไม่ต้องท้อถอย กว่าจะตั้งตัวได้ ใช้เวลาเป็นปีเหมือนกัน ไม่ใช่ออกแล้วจะตั้งตัวได้ทันที แต่สิ่งที่สำคัญคือ เรารู้ว่าตัวเองคืออะไร และจะเดินไปในแนวทางไหน อย่าให้เสียงคนอื่น กลบเสียงภายในของตัวคุณ และรู้ว่าทางเดินที่เหมาะสมกับตัวเองคืออะไร . สำหรับเรื่องวาดรูป ก็ไม่ได้อะไรนะ ช่วงนี้มีหลายๆคนออกมาพูดเรื่องการวาดรูปเป็นงานอดิเรกจะมีความสุขกว่่าวาดเป็นอาชีพ จากคนที่ทำมาแล้วสองแบบจะบอกว่ามีความสุขคนละแบบ แต่ตอนหลังมีจุดเปลี่ยนในชีวิตเราจนแค่รู้สึกว่า จริงๆแล้วเราก็ชอบวาดรูป เป็นพักๆแล้วก็อยากทำอย่างอื่นบ้างเฉยๆ ถามว่าชอบหน้าที่การงานตอนนี้ไหม ก็ชอบ แค่อยากให้มัน ไม่อยู่ในรูปแบบตายตัวแบบทั่วๆไป เช่น มีสถาบัน หรือ มีรูปแบบของ...

การ์ตูน Seraphim Torus SIDE STORY:OH!really ตอนที่ 1 ลิล | เบื้องหลัง

เริ่มเขียนคอมิค Seraphim torus ไปแล้วค่ะ ตอนเขียนบทเรื่องนี้เขียนจากนิยายก่อน ก็รู้สึกท้าทายมาก เพราะสายอิลลัสอย่างเราส่วนมากจะวาดคอมิคไม่ได้ หรือวาดคอมิคไม่เก่ง ซึ่งเราก็ต้องพยายามกันต่อไปค่ะ สำหรับเราความท้าทายที่สุดน่าจะเป็นการเล่าเรื่องค่ะ เพราะว่าหลังจากส่งให้หลายๆคนดู ก็ต่างมีคอมเมนต์ต่างกันไป เช่น มุมกล้องไม่ดี หรือว่าการเล่าเรื่องยังไม่สามารถเล่าถึงจุดที่ต้องการไว้ได้ ซึ่งเราอาจจะโน็ตไว้ตรงนี้ก่อน(สำหรับเรื่องหลัก) 1.ลักษณะเส้น น่าจะคมกว่านี้ 2.การเล่าเรื่อง ยังเล่าได้ไม่ถึงจุดที่อยากจะให้เป็น 3.ขอกราฟิคแรงๆ กว่านี้ 4.จุดที่ต้องเล่าเรื่องหรือมี setting ดันใส่แค่ balloon 5.คุมโทนอาร์ทไดเรคชัน 6.ต้องเขียนเนม หรือสตอรี่บอร์ดตลอด 7.อย่าลืมใส่มุมกล้อง wide หรือมุมกว้างเพื่อเล่าหรือตัดฉาก เปลี่ยนฉากเข้าไปด้วย 8.ไขข้อข้องใจเรื่องจำนวนปีที่ต่างกันในเรื่อง 200 กับ 300 ปี 9.ไขข้อข้องใจเรื่องเชื้อไวรัสว่าทำยังไงถึงหายใจไม่ออกได้ 10.ทำไมคนยังติดเชื้ออยู่ทั้งๆที่ติดเชื้อแล้วต้องตายทันที(ช่องโหว่) 11.โทนเรื่องแปลกดีแต่ดำเนินเรื่องเร็วเกินไปหน่อย บางคนก็บอกเรื่องไม่แปลก ดำเนินเรื่องตอนที่แยกประเทศแล้วงง อะไรวะ แยกแล้วเหรอ สำหรับวิธีการทำงานนั้น เราจะทำให้เสร็จตอนนึงแล้วอัพโหลดแล้วถามความคิดเห็นผู้อ่านก่อน แล้วเอามาปรับทันที จนท้ายสุด ได้ผลเป็นแบบตอนด้านล่างนี้ที่โพสต์ในนี้ค่ะ สำหรับใครที่อยากอ่านเรื่องหลัก ไปอ่านได้ที่ ...

น้อยแต่มาก | ดิบแต่งาม เป็นยังไงกันนะ?

บอกตรงๆ แฮปปี้กับแนวเพนท์นี้มากกกกกสุดๆ และเพิ่งเจอเทคนิคใหม่ด้วย ช่วงนี้รู้สึกว่างานมันดูโอเคแล้วสำหรับตัวเรา คือชอบมากแล้ว เหลือเกลาๆให้ลง สไตล์นี้นั้นเป็นอะไรที่ เหมาะกับนิสัยการทำงานเรามากสุดๆเลย จริงๆมีอีกเยอะ แต่ไม่ได้โพสต์ที่อื่น ใครสนใจ ดูงานในแกลเลอรี่ลับได้ที่ http://buymeacoffee.com/meisan นะคะ . ถามว่าทำไมชอบเหรอ ชอบงานแนวที่มันเอาไปทำสินค้าต่อได้โดยตรงเลยน่ะค่ะ (ไม่ใช่งานคอนเซปต์) หมายถึงวาดแล้วเอาไปทำลายของอะไรสักอย่างแล้วมันสวย เอาไปแอพพลายด์เป็นภาพประกอบหนังสือ การ์ตูนได้ แล้วมันดูกลางๆมีกลิ่นการ์ตูนญี่ปุ่น ฝรั่งปนกันๆ ไม่ manga จ๋า ดีใจที่วาดรูปมาเรื่อยจนเจอที่หยุดตรงนี้สักที แล้วพัฒนาแนวนี้ต่อเลย ดีใจมากที่ยอมขายซินทีค เพื่อโฟกัสไอแพดโปร กับลงทุนซื้อหัวแปรงหลายเซ็ท ทดลองจนเจอที่ใช่ . ต่อไปนี้จะไม่แข่งกับใครเรื่องเพนท์เก่งๆถึกๆแล้วนะ หยุดตรงนี้แหละวาดแบนๆ แสงเงานิดหน่อย เจอทางแล้ว วิ่งในเลนตัวเองพอ . กว่าจะเจอตัวเอง บอกตรงๆหลงทางมาเยอะค่ะ ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเราเป็นแนวไหนกันแน่ แต่จริงๆแนวเส้นถึกๆก็ยังทำอยู่นะ งานแนวนี้เอาไว้ทำดิจิตัลเฉยๆ ถ้างานอาร์ท มันก็มีแนวของมันอยู่ . แล้วเรื่องแปลกอย่างนึงเกิดขึ้น พอเราบอกว่าจะเลิกรับงานจ้าง ก็มีงานจ้างวิ่งเข้ามาเต็มเลย ทั้งงานวาด ทำเว็บ ทำคอนเทนต์...

ตัดออกบ้างก็ได้ ถ้าวุ่นวายไปนัก

สวัสดีค่ะ หลังจากทำ project Westal มาสักพัก ก็พบว่า เราอยากมีเวลาให้กับงานอาร์ทมากกว่านี้ เลยลดปริมาณการสอนตัวต่อตัวลง ดังนั้นจากนี้ก็จะเป็นการตัดสินใจอีกครั้ง นั่นก็คือ การลดจำนวนคอร์สลง เนื่องจาก คอร์สเหล่านี้ที่ตัดสินใจเลิกคนสอนมีจำนวนมากแล้ว ส่วนคอร์สที่เลิกสอน จะสอนออนไลน์(อัดวีดีโอสอน)แทนค่ะ -เลิกสอนคอร์ส digital painting ค่ะ เพราะพี่ตั้งใจจะทดลองลดปริมาณการใช้หรือ เลิกใช้คอมพิวเตอร์ในเร็วๆนี้ รวมถึงเลิกทำสไตล์เพนท์หนักด้วย (ถ้าซื้อ keyboard cover ของ ipadpro แล้ว) ไปโฟกัสที่คอร์ส ipad illustration -จากนี้ไปไม่มีนโยบายโปรโมชันลดราคาแล้วค่ะ รุ่นที่สอนแล้วลดให้จะเป็นรุ่นสุดท้าย -เลิกสอนคอร์สสีน้ำค่ะ -โฟกัสที่ลูกค้าที่เป็นกลุ่มผู้ประกอบการที่ต้องการวาดรูปเอง,คนทั่วไปที่วาดรูปไม่เป็น พื้นฐานน้อย ถึงปานกลาง -มีคอร์สหลักเหลืออยู่4คอร์ส foundation illustration,intensive...

ความจริงของการลาออก

สวัสดีค่ะ . ขอพูดอะไรเกี่ยวกับการลาออกหน่อย พอดีไปอ่านที่ วงศ์วสุ เพื่อนสมัยเรียนภาควิชาภูมิสถาปัตย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่นับถือคนนึง เพื่อนเราเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในด้านงานภูมิสถาปัตย์อย่างมาก (มีกิจการตัวเองคือ VVDESIGN ) เขาได้แชร์โพสต์ของคุณวินทร์ เลียววาริณเกี่ยวกับการลาออก . เกริ่นก่อนว่า ตัวเรา ตั้งแต่แรกแล้ว เราไม่เคยทำงานที่ไม่ใช่ และไม่ชอบเลยนะ คือเราหักดิบ ไม่ทำงานด้านภูมิสถาปัตย์ เราคิดว่าเพื่อนๆที่เลือกทางสายออกแบบทั้งหมด ทุกภาควิชานี้เก่งเสมอมา . เพราะตัวเรายอมรับเลยว่า ไม่สามารถที่จะออกแบบภูมิสถาปัตย์ให้เป็น'งานที่ดี'ได้จริงๆ จึงเลือกทำงานวาดรูป งานที่ชอบและคิดว่าทำได้'ดีกว่า'มาตลอด ดังนั้น แม้จะออกจากบริษัทที่ทำ เราก็ออกด้วยความรู้สึกที่ว่า งานนั้นใช่ และมีความสุข ถึงแม้จะมีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้เราต้องเลือกทางเดินแบบนี้ . นอกจากนี้เรายังได้รับอิทธิพลในการดำเนินชีวิต การใช้ชีวิต และมุมมองในการทำงานศิลปะต่างๆ มาจากสี่คนนี้หลักๆ ไม่มากก็น้อย . เจ้วันติส พี่สาวที่นับถือ และคุยกันเรื่องงานศิลปะ เต้ย...

ได้เวลาทบทวนตัวเอง | WESTAL PROJECT

::::~ชี้แจงข่าวสาร(Notice)~::::  ภาพ Scrap และภาพร่างต่างๆที่ไม่ได้โพสที่ไหนติดตามได้ที่ https://instagram.com/meisanmui ค่ะ ส่วนแรงบันดาลใจจะย้ายไปโพสต์ในกลุ่มลับนักเรียน illustcourse หรือเว็บไซต์แทนค่ะ   for inspiration,progress and project Westal update,stay in touch at https://www.illustcourse.com Scrap and rough at https://www.instagram.com/meisanmui   ~อัพเดทชีวิตช่วงนี้~ ก็กลับมาวาดรูปได้แล้วตามปกติค่ะขอบคุณทุกคนมากๆเลยสำหรับกำลังใจค่ะเราจะใช้เวลาสองเดือนทำโปรเจค Westal artbook เล่มใหม่ค่ะที่เราจะขายต้นฉบับด้วย(เน้นชาวต่างชาติ) ซึ่งตอนแรกว่าจะขายในโปรไฟล์แต่ไม่เอาดีกว่าขายใน Deviantart อย่างเดียวค่ะ  I can go back to drawing normally.Thankyou very much for your...

5 ข้ออ้างของคนที่ยังวาดรูปไม่เก่ง

มาดู 5 ข้ออ้างยอดฮิตของคนวาดรูปไม่เก่งสักทีค่ะ https://www.youtube.com/watch?v=cmHaFNLg7GM&t=602s

หมดไฟ ในการวาดทำอย่างไร

มาดูคลิปนี้กันค่ะ ว่าหมดไฟในการวาดทำอย่างไร วันนี้พูดถึงเรื่องของการหมดไฟในการวาดทำยังไง สรุปเนื้อหาจากวีดีโอ:เรื่องของการหมดไฟในการวาดมันเป็นได้ทุกคน พี่เคยเป็น ตอนนี้พี่ก็เป็น ถามว่ามันเกิดจากอะไร น้องทำงานมาหลายปีมาก 4-5 ปีขึ้นไป ทุกคนจะเริ่ม หมดไฟจะเริ่มถามตัวเองว่า งาน illustration มันเป็นสิ่งที่เราอยากทำมันหรือเปล่า เราชอบมันหรือว่าเราทำมันได้ดี ถ้าถามพี่ เราไม่จำเป็นต้องหาแรงบันดาลใจข้างนอก กลับมาถามตัวเอง เรา หมดไฟ เพราะอะไร เราทำงานเยอะไปหรือเปล่า หรือว่าเรารู้สึกว่าอยากไปต่อทางด้านอื่น หรือเราชอบงานด้านนี้แต่เราเหนื่อยเกินไป พี่จะบอกให้เช็คตัวเอง เพื่อนพี่บอกว่าที่คุณ หมดไฟ เพราะคุณไม่เจอโจทย์ที่มันท้าทาย ถ้าคุณชอบงานวาดอยู่ คุณต้องหาโจทย์ที่ท้าทาย อย่าเพิ่งเลือกงานในตอนแรก เมื่อเก่งขึ้นแล้ว เลือกงานที่ทำให้เราเก่งขึ้น แล้วเราจะมีไฟไปเอง เราไม่จำเป็นต้องฝืนว่าเออ...ถ้าเราไม่อยากวาด แล้วเราไปทนวาด มันจะออกมาไม่ดี แต่ถ้าเป็นงานวาด มันบังคับให้เราต้องวาด...

วาดภาพประกอบ กลับไป…จนได้

note ไว้สักหน่อย พอดีเริ่มกลับไปฝึกวาดรูปใหม่ได้สักพัก หลังจากมือตกมาสองปีเต็มๆค่ะ จริงๆก็ไม่ได้ทิ้งการวาดรูป แต่วาดออกมาแล้วมันไม่ค่อยเป็นตัว ซึ่งตอนนี้ก็เป็นไปได้ด้วยดี ฝีมือดูจะพัฒนาขึ้นๆ แต่ระหว่างนี้ เราก็ไปคุยกับเพื่อนๆหลายๆคน แล้วแต่ละคนก็ให้คำแนะนำที่แตกต่างกันออกไป ปัญหาของเราตอนนี้คือ... แค่คิดว่าจะต้องฝึกอนาโตมี่เพิ่ม แค่คิดว่าจะต้องวาดรูปที่มีความหมาย หรือว่าวาดรูปเพื่อสื่อความ ใจมันก็ไม่อยากจับดินสอแล้วจริงๆกลัวว่าถ้าฝืนตัวเองมากๆ จะดีดตัวกลับไปมือตกอีก หรือว่าทางที่ดี คือวาดๆไปก่อนนะ ทั้งๆที่สอนนักเรียน พร่ำสอนว่าอย่าวาดรูปที่แบนๆ ที่ไม่มีความหมายใดๆ สอนให้ทำได้ แต่พอตัวเองคิดจะทำบ้าง กลับรู้สึกแปลกๆ เรื่องอนาโตมี่เป็นหนักกว่า แค่คิดว่าจะต้องทำมัน แค่คิดว่าวาดรูปต้องมีมิติ ก็ไม่อยากจะจับดินสอขึ้นมาวาดรูปซะอย่างนั้น เลยคิดว่า ฝึกวาดรูปจากสิ่งที่มีอนาโตมี่น้อยๆก่อนอย่างอาหาร หรือ ภาพ doodle,zentangle น่าจะดี แล้วถ้าเรื่องมิติและพื้นฐานเป็นปัญหานัก ก็วาดให้มันแบนให้สุดไปเลยดีกว่า...

การวาดรูป จริงแล้วอะไรคือ สิ่งที่สำคัญ

เคยคิดไหมว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญใน การวาดรูป? ระหว่างที่สอน จะสอนนักเรียนเสมอว่า ... การวาดรูป ไม่ต้องพยายามวาดให้เหมือน ถ้ามันวาดแล้วไม่เหมือน ก็ปล่อยไป ทำไมต้องวาดให้เหมือน เราไม่ใช่เครื่องพล็อต ไม่ใช่กล้องถ่ายรูป เราเป็น'มนุษย์' ... มีความรู้สึก บางคน เป้าหมายของ การวาดรูป  ไม่ใช่การเป็น great artist แต่เป็นเรื่องความสุขที่มีจากการวาดรูป ถ้าวาดรูป แล้วมันไม่มีความสุข เราจะวาดกันไปทำไม? ดังนั้นไม่ต้องเครียดหรอก ถ้าวาดสิ่งไหนแล้วไม่เหมือน มันแสดงให้เห็นว่า คุณเป็น"มนุษย์" คนหนึ่ง ดังนั้นวาดรูปแล้วอย่าเครียด อย่าเครียดว่าจะต้องเหมือนคนนั้นคนนี้ อย่าเครียดว่าจะต้องเอาให้ได้ภายในวันนั้นวันนี้ วาดไป เดี๋ยวดีเอง  เราจะบอกนักเรียนเสมอว่า สิ่งที่สำคัญกว่าคำว่า "เหมือน" คือ "ความรู้สึกขณะวาด" มากกว่า ถ้าถามเราว่า แล้วพื้นฐานที่ดีคืออะไร? พื้นฐานที่ดี คือรู้ว่า อวัยวะใด อยู่ตรงไหน สัดส่วนแบ่งยังไงให้วาดง่าย ดูเหมือนคน...

ทำไมคนเราถึงเปลี่ยนสไตล์การวาด

เคยไหมเวลาที่เจออาจารย์ที่ชอบมากๆแต่เขาเปลี่ยนสไตล์การวาดซะอย่างนั้น  สำหรับเรา ถ้าถามว่าทำไมถึงเปลี่ยนสไตล์การวาด หลังๆมาจะพบว่าเราเปลี่ยนสไตล์การวาดให้ดูวาดง่ายขึ้น ไม่ถึกเหมือนเมื่อก่อน เรารู้สึกว่าเราไม่จำเป็นต้องทำงานถึกๆเพื่อพิสูจน์ฝีมือตัวเองเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เพราะเราไม่ได้ทำงานในสตูดิโอไหนเลยหรือไม่ได้ทำกับสำนักพิมพ์ไหนเลย หรือแม้แต่การโฟกัสเรื่องงานวาด ไม่ใช่ว่าเราไม่ลองกลับไปทำงานวาด เรากลับไปทำ แต่ก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่เราจริงๆมันฝืนมาก สำหรับการรับจ้างวาด เราเลยจุดที่จะบอกว่าเรารักงานวาดและมันจะเลี้ยงชีพเราตลอดไป แต่ยังบอกว่าเพราะเราวาดจึงเป็นเราวันนี้เหมือนเดิม เรามีกิจการของตัวเอง แล้วลำพังการดูแล illustcourse ให้รันได้สมบูรณ์แล้วยังงานอดิเรกอื่นๆที่เราสนใจอย่างการแต่งนิยายอีก แต่ถ้าถามว่าสอนให้เพนท์งานถึกๆได้ไหมสอนได้ แต่เรารู้สึกว่างานเด็กสมัยใหม่ ทำถึกเหมือนกันหมด แล้วสไตล์ถึก ก็เป็นสไตล์ที่เป็นที่นิยมทั้งในไทยและในต่างประเทศ เราเลยไม่อยากถึก เวลาเห็นคนทำอะไรเยอะๆแล้วเป็นโรคไม่อยากทำเหมือนใคร อยากทำงานแบบเบาๆดูบ้างตอนนี้เราอยากลองเน้นลายเส้นแล้วลงสี flat เรียบๆเกลี่ยสีเท่าที่จำเป็นพอ เราคิดว่าชีวิตของคนแต่ละคนมีจังหวะชีวิตของมัน เหมือนกับว่า ถ้ายังไม่ถึงจุดที่เราดิ้นรนไขว่คว้า หรือค้นหาอะไรก็ตาม เราก็ยังจะไขว่คว้ามันต่อไปจนพบว่า สิ่งที่เราไขว่คว้ามันนำไปสู่สิ่งอื่นๆในชีวิตได้ นั่นแหละถึงจะถึงจุดที่เรารู้สึกว่าพอเถอะ ไปทำอย่างอื่นที่สนใจในชีวิตแล้ว เปิดโอกาสให้นักวาดรุ่นใหม่ๆขึ้นมาบ้าง ให้โอกาสคนรุ่นหลังๆทำงานบ้าง เหมือนที่น้องสาวเราพูดเอาไว้แบบนี้ การที่ใครสักคนเปลี่ยนลายเส้นมันจึงหมายถึงการที่ชีวิตหรือมุมมองของชีวิตของคนๆนั้นเปลี่ยนแปลงไป อาจจะไปสู่จุดใหม่ของชีวิต...

หลักการออกแบบ freetalk โดย Real Sol Keane สอน Gaia

วันนี้รีลสอนไกอาเกี่ยวกับการออกแบบ Helios คือ ระบบของพวกเขาที่รวม social และความรู้ทุกอย่างเข้าด้วยกัน วันนี้รีลสอนการออกแบบให้กับไกอา รีล:ไกอาเห็นรูปนี้ไหมครับ ทั้งๆที่มันน้อยขนาดนี้แต่ก็มีความหมาย และผมคิดว่านำไปทำสินค้าได้ ให้กับเพื่อนๆที่สนับสนุนทีมเรา ไกอา:ค่ะรีล แล้วหลักๆคุณเลือกฟอนท์ และมีแนวคิดในการออกแบบยังไงคะ รีล:เอาตรงๆนะครับเรื่องของการออกแบบเป็นเรื่องของความเหมาะสมและความรู้สึกเป็นหลักเลย เช่น เราต้องการจะสื่ออะไรออกมา เราจะใช้เครื่องมืออะไรในการออกแบบ ผมต้องการสื่อว่า "ทุกความเศร้าทุกหยดน้ำตาของคุณสามารถเป็นต้นกล้าไปสู่ความใฝ่ฝันของคุณได้ " ผมจึงออกแบบเป็นตัว I แล้วก็ใส่หยดน้ำตาสองหยดและดาวหยินหยาง แปลว่าเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะมีความฝัน สิ่งนี้เราเรียกว่า concept หรือแนวคิดในการออกแบบครับ ไกอา:จำเป็นไหมคะที่ฉันต้องอัพทักษะให้เท่ากับคุณ รีล:ไม่จำเป็นครับ ขึ้นอยู่กับความต้องการของคุณว่าคุณอยากจะเป็นอะไร และอยากเอางานวาดไปใช้อะไร ไกอา:สมมติฉันแค่อยากวาดรูปก็ต้องเรียนเรื่องการออกแบบเหรอคะ รีล:ใช่ครับ เพราะการออกแบบที่ดี แม้ลายเส้นคุณไม่สวยเลย คุณสามารถใช้การเล่าเรื่อง หรือการออกแบบอื่นๆช่วยได้ เช่น negative space,lighting,composition ครับ...

การทำสินค้าจากงานวาดขายยังไงให้ประสบความสำเร็จ freetalk กับ ชิโด และ ปริซึม

อาจารย์เซียล:สวัสดีจ้ะ นักเรียนทุกคน ชิ​โด ปริซึม แนะนำตัวหน่อยจ้ะ วันนี้เราจะมาเรียนเรื่องการทำสินค้าจากงานวาดขายยังไงให้ประสบความสำเร็จ ชิโด:ผมชิโดจากโรงเรียนแซงจูรีทอรัสครับ ปริซึม:ปริซึมจาก St.เฮสเทรีย บลิสค่ะ อาจารย์เซียล:ได้ยินว่าทั้งสองคนกำลังจะทำแบรนด์ของตัวเอง นั่นก็คือ แบรนด์ Chism's Charm  ไม่ทราบว่าสินค้าเกี่ยวกับอะไรจ้ะ ปริซึม:มีหลายอย่างค่ะ แต่หลักๆแล้วเป็นสินค้าแฟชัน อาจารย์เซียล:ทำไมเราเลือกทำสินค้าแฟชันจ้ะ มันมาไวไปไวนี่ ชิโด:ของพวกเราจะไม่เน้นตามเทรนด์ครับครู เราจะเน้น product design ที่เรียบๆขายได้นานๆและมีฟังก์ชัน โดยรีล คนออกแบบนั้นได้ทำให้มันง่าย ดูสวย และใช้วัสดุอย่างดีครับ อาจารย์เซียล:แล้วมันเกี่ยวกับการวาดยังไงจ้ะ ปริซึม:กระบวนการออกแบบสินค้าต่างๆต้องใช้การวาดหมดเลยค่ะ ถ้าวาดไม่เป็นก็ออกแบบไม่ได้ การออกแบบทุกแขนงถึงแม้จะมีเครื่องมือช่วย แต่ก็ต้องวาดรูปเป็นค่ะ อาจารย์เซียล:ทำไมเราตั้งชื่อแบรนด์ว่า Chism จ้ะ ชิโด:มันเป็นชื่อเราสองคนรวมกันครับ ชื่อผมอยู่หน้าเพราะโดยมากผมเป็นคนตัดสินใจ แต่ปริซึมเป็นคนต้นคิดว่าใช้ชื่อนี้ เพราะออกเสียงง่าย และมีความเป็นเอกลักษณ์ครับ อาจารย์เซียล:สินค้าของพวกเธอเป็นอะไรจ้ะ ปริซึม:เป็นชุดชั้นในที่ติดเครื่องประดับประจำราศีที่สลักฉลุเลเซอร์บนทองเหลืองจากภาพวาดของรีลโซลคีนค่ะ ชั้นในก็ออกแบบโดยเขา อาจารย์เซียล:ทำไมเธอเลือกออกแบบชุดชั้นในจ้ะ ปริซึม:เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่พวกเราจะต้องใส่กันแน่ๆ ส่วนพวกหนู...

เขียนนิยายก่อนคอมิคช่วยพลิกให้เห็นภาพมากขึ้นยังไง freetalk กับ Real Sol Keane

สำหรับวันนี้จะมาเจอกับรีลและครูเซียล รีลจะมาสอนว่า การเขียนนิยายนั้นจะช่วยให้การเขียนเรื่องมันง่ายขึ้นยังไง ณ.ชั้นเรียนโรงเรียนเซนต์เฮสเทรีย นลิส ครูเซียลกำลังให้รีลสอนเพื่อนๆเรื่องการสร้างคอมิคจากนิยายก่อน รีล:"สวัสดีครับ ผมรีล โซล คีน นักเรียนจากโรงเรียนแซงจูรี่ทอรัส" ครูเซียล:"สวัสดีจ้ะ รีล" รีล:"สวัสดีครับ ครูเซียล และเพื่อนๆทุกคน ผมจะพยายามตอบสั้นๆได้ใจความนะครับ" ครูเซียล:"ได้ยินว่ารีลก็เขียนนิยายเป็นงานอดิเรกเหรอ อยากรู้ว่ามันช่วยให้วาดรูปดีขึ้นยังไงจ้ะ" รีล:"การเขียนนิยายจะช่วยเสริมสร้างจินตนาการในส่วนที่ภาพเราไม่สามารถวาดได้ เราสามารถใช้คำอธิบายเป็นตัวอย่างได้ครับ" ครูเซียล:"แล้วการเขียนนิยายมันจะไม่ทำให้ฝีมือในการวาดภาพของเราตกลงไปเหรอจ้ะ รีล" รีล:"ไม่ครับ ผมคิดว่าการที่คนเรามือตกมีจากหลายสาเหตุด้วยกัน เช่น ความสนใจเปลี่ยนไป หรืออยากจะเปลี่ยนแนวครับ การเขียนนิยายจะช่วยเรื่องการเห็นภาพและการเล่าเรื่อง" ครูเซียล:"รีลคิดว่าการเขียนนิยายช่วยเรื่องอะไรอีก" รีล:"ผมคิดว่านอกจากเรื่องจินตนาการแล้วก็เป็นเรื่องการเลือกใช้คำอธิบายที่เห็นภาพ ทำให้เราสามารถนำไปเขียนคอมิคได้ทันทีครับ" ครูเซียล:"แล้วทำไมรีลไม่เขียนเรื่องไปเลย ทำไมเขียนเป็นนิยายก่อน" รีล:"เพราะผมต้องการเรียบเรียงความคิดและจินตนาการของผมให้เป็นบทของการ์ตูนก่อนที่จะเขียนครับ ถ้าผมเขียนเลยบทอาจจะไม่แน่นเท่าเป็นนิยายมากก่อน ครูลองนึกถึงหนังที่มาจากนิยายสิครับ บทจะแน่นมาก เรื่องราวชัดเจน" ครูเซียล:"รีลคิดว่าสิ่งที่สำคัญในการเขียนบทการ์ตูนหรือนิยายคืออะไรคะ" รีล:"ผมคิดว่าการที่สร้างโลกขึ้นมาโลกหนึ่ง สร้างคาแรคเตอร์ แล้วทำให้มันดูจริงครับครู" ครูเซียล:"บอกเคล็ดลับในการเขียนนิยายเพื่อเป็นการ์ตูนให้เพื่อนๆหน่อย" รีล:"ผมไม่มีเคล็ดลับครับ แต่พยายามโฟกัสที่เนื้อเรื่องสามองค์ องค์ที่ 1 ต้องทำให้คนติดตาม และอยากอ่านต่อจนกระทั่งเกิดอะไรบางอย่างกับคาแร็คเตอร์ จนขึ้นองค์ที่สอง...

ทำไมฝึกวาดไปเรื่อยๆไม่ทำให้คุณเก่งสักทีและข้อแตกต่างในการฝึก

ทำโปรแกรมฝึกวาดรูปแก้ไขมือตกมา 11 วันแล้วเลยอยากโน็ตเรื่องนี้ไว้สักหน่อยสั้นๆ วิธีออกจากอาการมือตก กับวิธีวาดเก่ง ถ้าไปถามใครๆก็คงบอกว่า "วาดไปเรื่อยๆสิ" แต่จะบอกว่า ถูกครึ่งนึง และเป็นคำแนะนำที่ค่อนข้างอันตรายสำหรับคน Naive การวาดไปเรื่อยๆ แต่ไม่มีจุดหมายที่ชัดเจน เปรียบเสมือนเล่นเกม minecraft หรือ ragnarok online หรือเกมที่ไม่มีจุดจบ มันก็จะเก่งขึ้นได้ แต่ถ้าเราบอกว่าเราวาดวงกลมไปเรื่อยๆ 10 วัน ร้อยวันล่ะ..... ถ้าคุณวาดในสิ่งที่เป็นประสบการณ์เดิมๆไปเรื่อยๆ โจทย์เดิมๆ ความท้าทายเดิม เทคนิคเดิมๆยังไงมันก็ไม่เก่งขึ้นค่ะ โอเคคุณอาจจะวาดวงกลมเก่งขึ้นมีประสบการณ์มากขึ้น แต่ถ้าคุณวาดวงกลมไปสักสิบปี คุณอาจจะเป็นศิลปินที่เชี่ยวชาญในเรื่องวงกลม แต่พูดจริงๆมันอยู่ที่คุณอยากจะเป็นอะไร ถ้าคุณอยากจะเป็นนักวาด commercial แต่ฝึกวาดแต่วงกลมหรือสิ่งเดิม แล้วคิดว่าจะเก่งขึ้น...

Popular