หน้าแรก แท็ก นักวาดภาพประกอบ

แท็ก: นักวาดภาพประกอบ

ทำไมคนกดไลค์งานวาดเราน้อยจัง

สวัสดีค่ะ วีดีโอวันนี้มาพูดถึงทำไม โพสต์รูปวาดของเราแล้วไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร ก่อนอื่น ถามกลับว่า น้องวาดตามใจตัวเอง หรือน้องวาดเพื่อให้คนชอบ ? ถ้าน้องวาดเพื่อสนองนี้ดตัวเอง น้องก็ไม่ต้องสนใจคนภายนอกก็ได้ ว่าคนภายนอกจะคิดยังไง แต่ถ้าเราวาดเพื่อโปรโมทผลงานของตัวเอง ก็ต้องถามตัวเองว่าโพสต์ผิดที่หรือเปล่า? ถ้าถามพี่ พี่ก็จะบอกว่า อย่าไปสนใจยอดไลค์มันมากค่ะ มันเป็นแค่ตัววัดคร่าวๆ สิ่งที่สำคัญคือ เรามีความสุขกับสิ่งที่เราวาดไหม ถ้าเรามีความสุขกับสิ่งที่เราวาดดี ต่อไป ถ้าคนอื่นเห็น เค้าก็จะรู้สึกว่าเราเป็นคนที่งานดูมีความสุขจัง แล้วมันก็จะเข้าถึงคนอื่นได้เอง แต่อย่าไปคิดว่า จะต้องให้ได้ไลค์ถล่มทลายเลยค่ะ เพราะคิดแบบนั้นมันจะทำให้เราสูญเสีย inner voice หรือเสียงภายในไปในที่สุด แล้วก็กลืนไปกับกระแสสังคม เป็นตัวเองค่ะ เป็นในสิ่งที่เราอยากจะเป็น เพราะนั่นคือสิ่งที่คนอื่น ไม่สามารถเลียนแบบเราได้ค่ะ ยกเว้นเสียแต่ว่า เราอยากจะเป็น เหมือนคนอื่น อยากจะดังแบบคนอื่น แล้วก็ทำเหมือนๆกับคนอื่นๆทำ โดยที่ไม่ดู skillset ความชอบ ความถนัดตัวเอง ก็แล้วแต่ค่ะ...

3 วิธีในการพัฒนา การวาดภาพ อย่างง่ายๆ

การวาดภาพคือสิ่งที่คุณสามารถฝึกได้อย่างต่อเนื่องและสามารถปรับปรุงได้เรื่อยๆ ถ้าคุณต้องการเพิ่มทักษะคุณสามารถดูสามส่วนนี้ ประการแรกคือการร่างภาพบนกระดาษเป็นนิสัยที่จำเป็นซึ่งจะช่วยประหยัดเวลา และสร้างความสม่ำเสมอเมื่อวาดรูปวัตถุเดียวกันในรูปแบบต่างๆ อีกด้านหนึ่งคือการทำให้เข้าใจภาพให้ง่ายๆหรือลดทอนสิ่งต่างๆลงไปในองค์ประกอบพื้นฐานที่สุด สุดท้ายเน้นการแสดงปริมาณและน้ำหนักผ่านไฮไลต์และเงา แน่นอนว่าการทำแบบนี้นั้นต้องการการฝึกฝนและเสียเวลา แต่ว่าผลลัพธ์ที่ได้นั้นคุ้มค่า วิธีที่ 1 การใช้เส้นร่าง 1.ทดลองใช้เส้นอย่างเบาบาง ใช้เส้นดินสอและลบเส้นเมื่อวาดเสร็จ ด้วยวิธีนี้คุณสามารถร่างเส้นทดลองจำนวนมากจนจนทำให้เกิดเส้นที่ถูกต้องโดยไม่ทำให้กระดาษสกปรกขึ้น หรือใช้ดินสอสีฟ้าซึ่งไม่ปรากฏในการสแกน ศิลปินหลายคนใช้ "ดินสอสีฟ้า" ของ col - erase 2.ศึกษาแบบจำลองเพื่อดูว่าคาแรคเตอร์ถูกสร้างขึ้นอย่างไร ศึกษาคาแรคเตอร์ชีท มีภาพสเก็ตช์มากมายของตัวละคร ภาพเคลื่อนไหว รูปแบบต่างๆและการแสดงออกต่างๆ ที่ใช้ในการกำหนดลักษณะของตัวละคร ให้เป็นมาตรฐานเมื่อมีการทำงานในแอนิเมชั่นในหลายๆโครงการ การศึกษาคาแรคเตอร์ชีทสามารถช่วยให้คุณเข้าใจว่าทุกรูปมีการวาดขึ้นโครงยังไง และวาดมุมไหนให้ถูกต้องยังไงค่ะ 3ใช้หนังสือ anatomy เพื่ออ้างอิงการวาดภาพคนและสัตว์ ตัวอย่างเช่น Grey's Anatomy เป็นตัวอย่างคลาสสิกที่สามารถช่วยให้คุณเรียนรู้เพิ่มเติม เกี่ยวกับการสร้างร่างกายมนุษย์ได้ จากนั้นคุณสามารถประยุกต์ความรู้นี้ในท่าโพสหลายๆท่าได้ค่ะ วิธีที่ 2 ลดทอน 1.ลดทอนรายละเอียดเมื่อคุณเริ่มต้นร่าง ใช้เวลาสักเล็กน้อยในการวิเคราะห์สิ่งต่างๆโดยแบ่งสิ่งที่จะวาดออกเป็นส่วนพื้นฐานหรือฟอร์ม รูปร่าง รูปทรงง่ายๆ เรียนรู้ที่จะมองผ่านความยุ่งเหยิงและเพื่อลดทอนและวาดสิ่งที่จำเป็น เมื่อคุณได้รับการฝึกฝนตัวเองเพื่อทำเช่นนี้คุณจะสามารถวาดอะไรได้ 2.วาดคว่ำลง การวาดคว่ำช่วยให้คุณลืมการวาดภาพที่คุณคิดว่าเห็น แต่คุณวาดสิ่งที่คุณเห็นจริงๆ วิธีที่ง่ายที่สุดในการวาดภาพคว่ำคือถ้าคุณวาดจากภาพ เพียงแค่กลับภาพและวาดจากตรงนั้น หรือถ้าคุณกำลังทำงานจากภาพอ้างอิง คุณสามารถกลับหัวภาพอ้างอิงได้ 3.ทำสเก็ตช์ 30 วินาที ซึ่งจะช่วยให้คุณได้พัฒนา เนื่องจากเวลาไม่พอที่ทำให้คุณต้องกังวลเกี่ยวกับรายละเอียด วาดให้มากที่สุด ฝึกการวาดภาพสเก็ตช์อย่างรวดเร็วเมื่อคุณออกไปและเสก็ตซ์ภาพจากการท่องเที่ยวที่ต่างๆทั่วโลก (ที่สวนสัตว์บนรถบัสในสวน ฯลฯ ) วิธีนี้สามารถช่วยให้คุณได้องค์ประกอบพื้นฐานที่สุดของวัตถุ และเป็นข้อมูลอ้างอิงที่เป็นประโยชน์ซึ่งคุณอาจพัฒนาขึ้นในภายหลัง 4.มองไปรอบ ๆ...

เมื่อความดังไม่ใช่จุดสิ้นสุด

จะมาเล่าเรื่องหน้าที่การงาน เดือนนี้ เดือนหน้างานยุ่งมากถึงมากที่สุด ตารางเต็มแน่นเอี๊ยด แถมต้องเคลียร์วันที่ 9-12 เพื่องานใหญ่อีกงาน แต่วันพรุ่งนี้จะไปเที่ยวจันทบุรีแล้วจ้า ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงพีคอีกรอบในเดือนหน้าจะบอกว่า . ใครที่ออกจากงานประจำแล้ว ไม่ต้องท้อถอย กว่าจะตั้งตัวได้ ใช้เวลาเป็นปีเหมือนกัน ไม่ใช่ออกแล้วจะตั้งตัวได้ทันที แต่สิ่งที่สำคัญคือ เรารู้ว่าตัวเองคืออะไร และจะเดินไปในแนวทางไหน อย่าให้เสียงคนอื่น กลบเสียงภายในของตัวคุณ และรู้ว่าทางเดินที่เหมาะสมกับตัวเองคืออะไร . สำหรับเรื่องวาดรูป ก็ไม่ได้อะไรนะ ช่วงนี้มีหลายๆคนออกมาพูดเรื่องการวาดรูปเป็นงานอดิเรกจะมีความสุขกว่่าวาดเป็นอาชีพ จากคนที่ทำมาแล้วสองแบบจะบอกว่ามีความสุขคนละแบบ แต่ตอนหลังมีจุดเปลี่ยนในชีวิตเราจนแค่รู้สึกว่า จริงๆแล้วเราก็ชอบวาดรูป เป็นพักๆแล้วก็อยากทำอย่างอื่นบ้างเฉยๆ ถามว่าชอบหน้าที่การงานตอนนี้ไหม ก็ชอบ แค่อยากให้มัน ไม่อยู่ในรูปแบบตายตัวแบบทั่วๆไป เช่น...

การเขียนเอาท์ไลน์นิยายและการ์ตูน 1

การเขียนเอาท์ไลน์(โครงเรื่อง)นิยายและการ์ตูน 1 -pantser vs.plotter . pantser คือคนที่ส่วนมากจะใช้วิธีการ improvisation ในการเขียนเรื่อง เขาจะตื่นเต้นเมื่อเนื้อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆโดยไม่มีการวางแผนชัดเจน ข้อดีของการเป็น pantser คือ การลงมือเขียนทันที แต่ด้วยความที่ขาดการวางแผน ทำให้เวลาย้อนกลับมาดูงาน มักจะมีช่องโหว่แล้วต้องย้อนมาแก้อยู่บ่อยครั้ง . Plotter . คือ คนที่วางแผนพล็อตก่อนที่จะทำการเขียนทุกครั้ง ซึ่งจริงๆแล้วแบบนี้ก็ให้ความตื่นเต้นไม่แพ้แบบแรกหรอก แต่ว่าข้อแตกต่างกันก็คือ การวางแผนนั้นถ้าหากมีอะไรที่แหม่งในเรื่องก็สามารถกลับมาดูที่โครงเรื่องได้ทันที . -Plot driven vs character driven ผู้สอนมักจะจินตนาการเนื้อเรื่องกว้างๆก่อน แล้วใส่คาแรคเตอร์เข้าไป เช่น เครื่องบินตก ทุกคนติดเกาะ แล้วต้องหาทางอยู๋ร่วมกันให้ได้ ไม่เช่นนั้นก็ต้องมีคนตาย แล้วพอใส่คาแรคเตอร์เข้าไป...

การ์ตูน Seraphim Torus SIDE STORY:OH!really ตอนที่ 1 ลิล | เบื้องหลัง

เริ่มเขียนคอมิค Seraphim torus ไปแล้วค่ะ ตอนเขียนบทเรื่องนี้เขียนจากนิยายก่อน ก็รู้สึกท้าทายมาก เพราะสายอิลลัสอย่างเราส่วนมากจะวาดคอมิคไม่ได้ หรือวาดคอมิคไม่เก่ง ซึ่งเราก็ต้องพยายามกันต่อไปค่ะ สำหรับเราความท้าทายที่สุดน่าจะเป็นการเล่าเรื่องค่ะ เพราะว่าหลังจากส่งให้หลายๆคนดู ก็ต่างมีคอมเมนต์ต่างกันไป เช่น มุมกล้องไม่ดี หรือว่าการเล่าเรื่องยังไม่สามารถเล่าถึงจุดที่ต้องการไว้ได้ ซึ่งเราอาจจะโน็ตไว้ตรงนี้ก่อน(สำหรับเรื่องหลัก) 1.ลักษณะเส้น น่าจะคมกว่านี้ 2.การเล่าเรื่อง ยังเล่าได้ไม่ถึงจุดที่อยากจะให้เป็น 3.ขอกราฟิคแรงๆ กว่านี้ 4.จุดที่ต้องเล่าเรื่องหรือมี setting ดันใส่แค่ balloon 5.คุมโทนอาร์ทไดเรคชัน 6.ต้องเขียนเนม หรือสตอรี่บอร์ดตลอด 7.อย่าลืมใส่มุมกล้อง wide หรือมุมกว้างเพื่อเล่าหรือตัดฉาก เปลี่ยนฉากเข้าไปด้วย 8.ไขข้อข้องใจเรื่องจำนวนปีที่ต่างกันในเรื่อง 200 กับ 300 ปี 9.ไขข้อข้องใจเรื่องเชื้อไวรัสว่าทำยังไงถึงหายใจไม่ออกได้ 10.ทำไมคนยังติดเชื้ออยู่ทั้งๆที่ติดเชื้อแล้วต้องตายทันที(ช่องโหว่) 11.โทนเรื่องแปลกดีแต่ดำเนินเรื่องเร็วเกินไปหน่อย บางคนก็บอกเรื่องไม่แปลก ดำเนินเรื่องตอนที่แยกประเทศแล้วงง อะไรวะ แยกแล้วเหรอ สำหรับวิธีการทำงานนั้น เราจะทำให้เสร็จตอนนึงแล้วอัพโหลดแล้วถามความคิดเห็นผู้อ่านก่อน...

วาดยังไงให้เก่งใน 5 ขั้นตอน

วันนี้อัพเป็นรูปเซ็ทค่ะ

น้อยแต่มาก | ดิบแต่งาม เป็นยังไงกันนะ?

บอกตรงๆ แฮปปี้กับแนวเพนท์นี้มากกกกกสุดๆ และเพิ่งเจอเทคนิคใหม่ด้วย ช่วงนี้รู้สึกว่างานมันดูโอเคแล้วสำหรับตัวเรา คือชอบมากแล้ว เหลือเกลาๆให้ลง สไตล์นี้นั้นเป็นอะไรที่ เหมาะกับนิสัยการทำงานเรามากสุดๆเลย จริงๆมีอีกเยอะ แต่ไม่ได้โพสต์ที่อื่น ใครสนใจ ดูงานในแกลเลอรี่ลับได้ที่ http://buymeacoffee.com/meisan นะคะ . ถามว่าทำไมชอบเหรอ ชอบงานแนวที่มันเอาไปทำสินค้าต่อได้โดยตรงเลยน่ะค่ะ (ไม่ใช่งานคอนเซปต์) หมายถึงวาดแล้วเอาไปทำลายของอะไรสักอย่างแล้วมันสวย เอาไปแอพพลายด์เป็นภาพประกอบหนังสือ การ์ตูนได้ แล้วมันดูกลางๆมีกลิ่นการ์ตูนญี่ปุ่น ฝรั่งปนกันๆ ไม่ manga จ๋า ดีใจที่วาดรูปมาเรื่อยจนเจอที่หยุดตรงนี้สักที แล้วพัฒนาแนวนี้ต่อเลย ดีใจมากที่ยอมขายซินทีค เพื่อโฟกัสไอแพดโปร กับลงทุนซื้อหัวแปรงหลายเซ็ท ทดลองจนเจอที่ใช่ . ต่อไปนี้จะไม่แข่งกับใครเรื่องเพนท์เก่งๆถึกๆแล้วนะ หยุดตรงนี้แหละวาดแบนๆ แสงเงานิดหน่อย เจอทางแล้ว วิ่งในเลนตัวเองพอ . กว่าจะเจอตัวเอง บอกตรงๆหลงทางมาเยอะค่ะ ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเราเป็นแนวไหนกันแน่ แต่จริงๆแนวเส้นถึกๆก็ยังทำอยู่นะ งานแนวนี้เอาไว้ทำดิจิตัลเฉยๆ ถ้างานอาร์ท มันก็มีแนวของมันอยู่ . แล้วเรื่องแปลกอย่างนึงเกิดขึ้น พอเราบอกว่าจะเลิกรับงานจ้าง ก็มีงานจ้างวิ่งเข้ามาเต็มเลย...

รวมงานที่ไม่ได้โพสต์

รวมงานที่ไม่ได้โพสต์ค่ะ ไม่ได้ใช้โคเรลเพนเตอร์ 2017 มานานเพราะไฟล์ติดตั้งหายไป เลยแชทถามซัพพอร์ทว่ามีไฟล์ติดตั้งไหม พนักงานก็ถามซีเรียลแล้วก็ให้ลิงค์ดาวน์โหลดเรามา เลยเอามาแต่งภาพที่เคยวาดไว้ด้วยซินติค แต่ว่าคราวนี้ใช้ไอแพดโปรบวกแอสโทรแพด old illustration | Vincent Valentine Turk version   เปิดภาพนี้ดูแล้วต้องร้อง จ๊าก จังหวะดีมาก ท่าโพสและอื่นๆ ลืมไปแล้วว่าเคยคิดรูปแบบนี้ได้ ฮ่าๆๆๆ วาดตอนกลับจากสิงคโปร์ใหม่ๆค่ะ จริงๆวาดมอริแกนกับลิลิธนะ แต่ไม่เหมือนเพราะใส่ดีไซน์เข้าไปเยอะ     เสก็ตซ์ที่ไม่เสร็จ ที่ดองไว้สิบปีพอดี ORZ ไคโลเร็น วาดหน้าสั้นเกินจริง ฝึก งานวาดตามรูปถ่าย ปกแบบที่ไม่ได้ใช้ งานที่ไม่ได้ใช้ งานทำให้ดิจิตัลเอจแม็กกาซีน อากิโตะ อาละดินเวอร์ชันนี้ยังไม่เคยโพสต์ที่ไหน เพราะเป็นเวอร์ชันที่เพนท์แบบเลยขั้นเสก็ตซ์มาแล้วคือเกือบเสร็จแต่ยังไม่พอใจก็เลยไม่เพนท์ต่อ ...

ผลงานช่วงเดือนม.ค. กลับมาได้ 100% แล้ว

สวัสดีค่ะ ตอนนี้ไม่สงสัยในตัวเองแล้ว กลับมาได้ 100% แล้วจริงๆ แต่ยังไม่ได้ทำงานฟูลเท่านั้น แล้วการวาดก็ไม่ค่อยเบี้ยวแล้วนะ หรือไม่ก็น้อยลงแล้ว พยายามให้มันเสถียรอยู่ ที่เหลือก็คือ ค้นหางานเก่าตัวเองมา แล้วก็ใส่ personal touch ของงานเก่าๆของตัวเองเข้าไป บวกกับจินตนาการกับประสบการณ์ของตอนนี้ ก็จะได้เป็นอะไรที่จินตนาการอยู่ สิ่งที่เน้นว่าจะไม่ทำ -งานเพนท์ถึกๆ = =; ฝึกเรื่องการเลือกสี แล้วก็เน้นเทสี ใส่เทกเจอร์บ้าง ลงสีคมๆไปเลยเพราะปวดตา ใช้อุปกรณ์เทคโนโลยีนานๆแล้วน้ำตาไหลออกมาเองเลย คงต้องหาเทคนิคที่ดูแล้วมันถึก แต่ว่าลงสีน้อยๆดู ขอบันทึกวันนี้สักหน่อย -วาดรูปไปทั้งหมด...

งานเมื่อ 16 ปีก่อน สมุดรวมภาพขาวดำ NOIR | MEISANMUI

ก็เป็นงานสมุดรวมภาพขาวดำเล่มแรกของพี่มุ่ยที่ทำออกไปค่ะ รู้สึกว่าทำได้อย่างใจมาก แม้จะ 16 ปีผ่านมาแล้วเพราะทุกรูปตั้งใจทำมากๆ ไปดูกันนะคะ เพิ่งเอามาโพสต์เพราะรู้สึกว่ามันนานแล้ว บางคนอาจจะทำต้นฉบับหายไปแล้วค่ะ

Kelsey Beckett งานสีน้ำมันที่ราวกับหลุดออกมาจากโลกดิจิตัล

ค่ะ ตามที่จั่วหัวไว้เลย ติดตามดูงานเธอได้ที่ http://kelseybeckett.com/ ไม่น่าเขื่อว่าเธอจะสร้างงานเหล่านี้ด้วยสีน้ำมันค่ะ เพราะมันเหมือนงานดิจิตัลเอามากๆเลยค่ะ
kawacy

Kawacy สไตล์สีที่ไม่ธรรมดากับลายเส้นที่ซับซ้อนแต่เรียบล้ำ

Kawacy ตอนนี้กำลังชอบงานเขามากเลยค่ะ เป็นแนวสีที่อยากลง และมีเซนส์การเลือกสีแทรกสีและฟินิชงานได้แบบนี้ งานดูละเอียดมากๆจริงๆแล้วก็ดูเสร็จ ดูตั้งใจ ดูพลังทุกรูป คนนี้ถึงแม้วาดสายดาร์คเราก็อาจจะตาม(ปกติไม่ตามสายดาร์คนะ T_T;; ไม่ได้หมายถึงแนวภาพดาร์คหรือมืด แต่หมายถึงแนวผู้ใหญ่ ) แต่โชคดีที่เขาวาดแบบปกติ ไม่มีอะไรในกอไผ่ด้วย ชอบสีที่มันไม่สด ไม่ซีดเกิน แต่ถ้าสด สดไปเลย กล้าเล่นสี ในความน้อย มีความเยอะ ฮ่าๆๆๆ คนนี้เขียนฮาวทูเก่งค่ะ เขียนเข้าใจเลย ...

สอนนักเรียนสนุกตรงไหน?

ถ้าถามว่าสอนนักเรียนสนุกตรงไหน มันมีความท้าทายหลายอย่าง ตั้งแต่ background ของนักเรียนที่ไม่เหมือนกันเลย มันต้องวิเคราะห์หลายอย่าง เราไม่สามารถสอนนักเรียนสองคน ด้วยวิธีการสอนเดียวกันได้ หลักการอาจจะเหมือนกัน แต่วิธีที่ใช้สอน คำพูดที่ใช้พูดกับนักเรียนสองคนไม่เหมือนกัน เพราะนิสัยของคนสองคนไม่เหมือนกัน ต้องการการ treat ต่างกัน ในขณะที่คนนึงต้องการกำลังใจ คนนึงอาจจะต้องการแส้เฆี่ยน มันเหมือนเขามาซื้อปลา เรายื่นปลาให้ ไม่ใช่ยื่นแมวให้ นี่คือเหตุผลที่เราไม่ค่อยเปิดคอร์สกลุ่ม ไม่ใช่เพราะว่าคอร์สกลุ่มไม่ดี คนสอนสไตล์กลุ่มดีๆก็มี แต่สไตล์การสอนของเรา เหมาะกับการสอนแบบตัวต่อตัวมากกว่าจริงๆ เพราะว่าเราจะต้องวิเคราะห์ปัญหาของนักเรียนแต่ละคนทีละขั้นๆ ว่าเขามาเพราะเขาต้องการอะไร อยากได้การแก้ไขอย่างไร ซึ่งมันต้องใช้ประสบการณ์ล้วนๆ บางคนต้องใช้วิธีการถามคำถามหลายข้อ เพื่อให้ความต้องการจริงๆของเขาออกมา เรามีประสบการณ์สอนอย่างเดียวมาแปดปี...

เพราะ”ความล้มเหลว”ไม่ใช่สิ่งถาวรที่จะอยู่กับเราตลอดไป

อย่างที่หลายหลายคนรู้กันว่าเรามือตกมาเป็นเวลา 10 ปีด้วยกันเป็นเวลาที่ยาวนานมาก ตอนแรกเราก็หมดหวังกับการวาดรูปไปแล้วเรารู้สึกว่าคงจะวาดได้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ตลอดกาล รู้สึกสิ้นหวัง และเลิกล้มความหวังในการวาดรูปให้ดีขึ้นแต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาวาดรูปเพราะว่าสอนก็เลยต้องวาดรูปให้ดีขึ้นดีขึ้นแล้วฝีมือก็ขึ้นขึ้นลงลงมาตลอดไม่มีช่วงไหนเลยที่รู้สึกว่าเรากลับมาได้จริงๆ เราแค่ทำได้ดีเท่าเดิมจริงๆดีกว่าเดิมบางช่วง แล้วก็กลับไปตก แค่ช่วงนี้เท่านั้น ที่เรารู้สึกว่ากลับมาได้แล้วเพราะว่าปัญหาชีวิตเริ่ม คลี่คลายทีละเปลาะ เราสบายดี ไม่ป่วยขนาดเข้าร.พ.มาสองปีแล้ว อยากฝากทุกคนเอาไว้ว่าอย่ายอมแพ้เพราะชีวิตนั้นกลั่นแกล้งเราเสมอ เราเคยคิดว่าคนบนโลกมีเยอะแยะ ทำไมเราเจอเรื่องร้ายๆแบบนี้ หลายๆคนอาจจะคิดว่ามัน cliche เออ ก็คิดถึงคนที่แย่กว่าเราดิ เอาเข้าจริงมันทำไม่ได้หรอกนะ เพราะเราต่างคิดว่า เราไม่น่าจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เลย เรารู้สึกว่า ตัวเองล้มเหลวที่สุด สูญเสียทุกอย่างไป แต่เราก็ต้องเดินต่อไปเพราะว่าชีวิตมันไม่มีทางสิ้นสุดด้วยคำว่าพ่ายแพ้หรือล้มเหลวมันอยู่ที่ว่าเราหยุดไม่หยุดต่างหาก สำหรับคนที่มือตกอย่าเปรียบเทียบกับคนอื่นพยายามพัฒนาฝีมือตัวเองขึ้นและอย่าไปเปรียบเทียบกับตัวเองในอดีตค่ะ ถามว่าทำไมถึงฝีมือตกถึง 10 ปีเพราะว่าก่อนหน้านี้มีปัญหาในชีวิตหลายอย่างที่แก้ไขไม่ได้สักทีมันวนเป็นลูป ๆ...

Bridgett-Stahlman:they draw and cook งานภาพประกอบเมนูอาหารสีสันน่ารักสดใสราวกับลูกกวาดและขนม!

They draw and cook เป็นที่รวมสูตรอาหารมากมายนับ 7,000 สูตร ในรูปแบบภาพประกอบน่ารักสีสันสวยงามพร้อมนำไปทำทานกันได้เลย วันนี้เราจะมา feature ศิลปินท่านนึงใน They draw and cook คือ คุณ Bridgett-Stahlman Bridgett อาศัยอยู่ที่ซาราโซตาฟลอริดา เป็นนักออกแบบกราฟิกและเป็นแม่ของลูกสาว 2 คน, เป็นยายของหลาน 3 คน สมรสกับสามีของเธอเป็นเวลา 38 ปี  เธอรักทุกสิ่งที่สร้างสรรค์และภาพวาดทำมือ,การพิมพ์,ตัวอักษร,ภาพประกอบและองค์ประกอบของการออกแบบ เธอหวังว่าเธอจะสร้างแรงบันดาลใจให้คุณอุ่นเตาอบ,เปิดเตาและปรุงอาหาร! งานของเธอนั้นมีการใช้ตัวอักษรที่สวยงาม การวาดตัวอักษรด้วยมือ...

Popular